आई व्हायचय मला भाग १४

रक्त चाचण्या: आधुनिक आणि आयुर्वेदिक दृष्टिकोन

गर्भधारणेतील एक महत्त्वाचा टप्पा – हार्मोन्स चाचणी

गर्भधारणा न होण्यामागील कारण शोधण्यासाठी सर्वप्रथम आणि महत्त्वाची पायरी म्हणजे रक्तातील हार्मोन्स तपासणी. ही चाचणी अत्यंत सोपी असते, परंतु तिचा अर्थ आणि परिणाम अत्यंत व्यापक असतो. डॉक्टर अनेक हार्मोन्सचे पातळी तपासून गर्भधारणेच्या क्षमतेवर परिणाम करणाऱ्या बाबी ओळखू शकतात.

✅ मुख्य हार्मोन्स चाचण्या:

1. एफएसएच (FSH - Follicle Stimulating Hormone)

2. एलएच (LH - Luteinizing Hormone)

3. एस्ट्राडिओल (Estradiol)

4. प्रोजेस्टेरॉन (Progesterone)

🔬 आधुनिक वैद्यकीय दृष्टीकोन

🧪 FSH – प्रजनन क्षमतेचा दर्पण

FSH हा हार्मोन मेंदूतील पिट्यूटरी ग्रंथीमधून स्रवतो आणि अंडाशयात अंडे परिपक्व करण्यास मदत करतो.
✅ परीक्षणाचा योग्य वेळ: मासिक पाळीच्या दुसऱ्या ते तिसऱ्या दिवशी.
✅ सामान्य मर्यादा: 10 पेक्षा कमी
⚠️ जास्त FSH म्हणजे अंडाशयातील अंडी कमी झालेत – ही गोष्ट गर्भधारणेतील अडचणी दर्शवते.

🧪 Estradiol – अंडाशयाचे आरोग्य

हा हार्मोन FSH च्या जोडीने तपासला जातो.
✅ 50 पेक्षा कमी Estradiol आणि 10 पेक्षा कमी FSH ही सर्वात अनुकूल स्थिती मानली जाते.
जर Estradiol जास्त असेल, तर FSH कमी असूनही तो विश्वासार्ह नसतो.

🧪 Progesterone – गर्भधारणेचा आधार

हा हार्मोन ओव्हुलेशननंतर तयार होतो आणि गर्भाशयाला गर्भधारणेसाठी तयार करतो.
✅ मोजण्याचा योग्य वेळ: मासिक पाळी सुरू होण्याच्या ७ दिवस आधी.
✅ >10: ओव्हुलेशन झाले आहे असे दर्शवते.
✅ गर्भधारणेनंतर: >20 चा स्तर योग्य मानला जातो.

🌿 आयुर्वेदिक दृष्टीकोन

आयुर्वेदानुसार, प्रजनन क्षमता ही शरीरातील सप्त धातूंमधील "शुक्रधातू"च्या गुणवत्ता व प्रमाणावर अवलंबून असते. हार्मोन्सचा असंतुलन हा पित्तप्रकृती विकृती, मानसिक तणाव, चुकीचे आहार-विहार आणि रजःस्रावातील दोषांमुळे होतो.

आयुर्वेदात या स्थितींसाठी वापरले जाणारे उपाय:

• रसायन चिकित्सा: शरीरातील धातूंची वृद्धी आणि संतुलन.

• स्नेहन व बस्ती: पचन सुधारून संप्रेरक स्रवण सुधारते.

• औषधी योग:

  • शतावरी कल्प: स्त्रियांसाठी सर्वोत्तम स्तन्यवर्धक व गर्भाशय पोषक.

  • अशोकारिष्ट: रजःस्रावाचे संतुलन राखण्यासाठी.

  • पुत्रजीवक बीज चूर्ण: शुक्रधातू वृद्धीसाठी.

  • गर्भसंस्कार बस्ती: गर्भधारणेपूर्वी पंचकर्म थेरपीचा भाग.

📌 निष्कर्ष

हार्मोन्स तपासण्या हा "फर्टिलिटी इन्व्हेस्टिगेशन"चा अत्यंत महत्त्वाचा टप्पा आहे. यावर आधारितच पुढील औषधोपचार ठरतात. आधुनिक चाचण्या आणि आयुर्वेदिक उपचारांचा योग्य समन्वय केल्यास, गर्भधारणेची शक्यता लक्षणीयरीत्या वाढू शकते.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग १३

 

वंध्यत्व उपचाराची सुरुवात – आधुनिक व आयुर्वेदीय दृष्टिकोनातून

"आता वेळ आली आहे... उपचार सुरू करण्याची."

तुम्ही आणि तुमची जोडीदार डॉक्टरांकडे पहिल्यांदाच भेट देऊन आलेत, आणि एक नव्या प्रवासाला सुरुवात झाली आहे — वंध्यत्वाच्या उपचारांचा प्रवास. काही जोडप्यांसाठी हा प्रवास छोटा असतो – कदाचित थोडंसे औषध (उदा. क्लोमिफेन) घेतल्यावर लगेचच चमत्कार घडतो. तर काहींसाठी हा प्रवास खूपच गुंतागुंतीचा, दीर्घ आणि भावनिकदृष्ट्या आव्हानात्मक ठरतो.

एक सकारात्मक विश्वास – तुम्ही पालक नक्कीच व्हाल!

कोणत्याही टप्प्यावर असलात तरी एक गोष्ट लक्षात ठेवा – तुमचं पालक होण्याचं स्वप्न पूर्ण होऊ शकतं, फक्त गरज आहे ती योग्य मार्गदर्शन, धैर्य, आणि सातत्याची. आधुनिक वैद्यकीय प्रणालीत (Modern Medicine) जसे विविध तपासण्या, हार्मोन्स चाचण्या, सोनोग्राफी, HSG, SEMEN ANALYSIS, IUI, IVF यांसारखे उपाय आहेत; तसेच आयुर्वेदामध्ये देखील पंचकर्म, उत्तरबस्ती, वंध्यत्वनाशक औषधी, आहार-विहार उपचार, मानसोपचार यांच्या माध्यमातून गर्भधारणेस मदत केली जाते.

भावनिक स्थिती – बायकोचा मानसिक स्तर (Wife Psycho Level 😉)

या प्रवासात सर्वात जास्त ताण कोणावर असतो, तर तो असतो स्त्रीवर. त्यामुळे प्रत्येक टप्प्यावर तिची भावनिक स्थिती समजून घेणं आवश्यक आहे. खाली दिलेले "स्त्री तणाव स्तर" हे थोडं विनोदी शैलीत सांगितलं असलं, तरी यामागील भावनिक सत्य फार खोल आहे.

• स्तर 1-3: थोडा ताण आहे, पण संवाद, सहवास आणि समजुतीने हाताळता येईल.

• स्तर 4-6: ताण जास्त झालेला असतो. वैवाहिक नात्यातही ताण जाणवू लागतो.

• स्तर 7-9: संपूर्ण आयुष्य ‘वंध्यत्व’ या एका गोष्टीभोवती फिरायला लागतं. अशा वेळी जोडीदाराची भूमिका फार महत्त्वाची ठरते.

• स्तर 10: हे टोकाचं टप्पं आहे. येथे मानसोपचारांची गरज निर्माण होऊ शकते.

💡 आयुर्वेदामध्ये "सत्त्वगुणवर्धक औषधी", "मनोनिग्रह" व "सात्विक आहार" हे मानसिक शांततेसाठी उपयुक्त मानले जातात.

चाचण्या आणि निदानाची प्रक्रिया – आधुनिक आणि आयुर्वेदीय समज

जेव्हा उपचार सुरू होतात, तेव्हा सर्वात पहिलं पाऊल असतं – कारण शोधणं.

आधुनिक दृष्टिकोन:

• महिलांसाठी: AMH, FSH, LH, Prolactin, TSH, HSG, Pelvic USG

• पुरुषांसाठी: Semen Analysis, Hormonal Profile, Scrotal USG

• काही वेळा कारण स्पष्ट नसतं – ज्याला Unexplained Infertility म्हणतात.

आयुर्वेदिक निदान:

• दोषदृष्ट्या मूल्यांकन: वातदोषाचा प्रकोप, विशेषतः ‘अपान वायू’ हा गर्भधारणेस अडथळा ठरतो.

• धातुदोष: शुक्रधातू/अर्तवधातू कमी प्रमाणात किंवा दूषित असणे.

• मन:प्रभावीत लक्षणे: चिंता, नैराश्य, अपराधगंड.

🪔 आयुर्वेदात प्रकृती-परीक्षण, नाडी-परीक्षण, व गर्भाशय/शुक्राशयाच्या शुद्धतेचे मूल्यमापन करून वैयक्तिक उपचार दिले जातात.

पुढचं काय?

तपासण्या झाल्यावर, निदान स्पष्ट झालं की वैद्यकीय पद्धतीत पुढील टप्पा सुरू होतो. यात:

• Lifestyle सुधारणा (झोप, आहार, व्यायाम)

• Supplements आणि औषधोपचार

• काहींना IUI किंवा IVF पर्यंत जावं लागतं

आयुर्वेदात:

• शरीरशुद्धीसाठी पंचकर्म (बस्ती, उत्तरबस्ती, वमन)

• गर्भधारणास पूरक औषधी (शतावरी, अश्वगंधा, विदारीकंद, कुंजलाक्षा इ.)

• संपूर्ण चक्रानुसार ऋतुकालानुसार चिकित्सा

निष्कर्ष

वंध्यत्वाचा प्रवास सोपा नाही, पण तो अशक्यही नाही. आधुनिक विज्ञानाने उपचारात भरपूर प्रगती केली आहे, पण त्याचवेळी आयुर्वेद ही संपूर्ण मन-शरीराची चिकित्सा करणारी शास्त्रशुद्ध पद्धत आहे, जी उपचाराचा वेगळा, पण स्थायिक मार्ग देऊ शकते.

यशाचा मूलमंत्र आहे:

"शरीर, मन आणि विश्वास – या त्रिकोनातच तुमचं अपत्यप्राप्तीचं स्वप्न लपलेलं आहे."

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522 

आई व्हायचय मला भाग १२

प्रजनन अडथळ्यांमुळे होणारे मानसिक बदल: आधुनिक आणि आयुर्वेदिक दृष्टिकोनातून

सार्वत्रिक सत्य #१:
प्रजनन अडथळ्यांना सामोऱ्या जाणाऱ्या महिलांना इतरांची लहान मुले पाहणे त्रासदायक वाटते

हे खूप विरोधाभासी वाटू शकते, पण ही भावना अगदी खरी आहे. जी स्त्री स्वतः मूल जन्माला घालण्यासाठी संघर्ष करत असते, तिला इतरांची लहान मुले पाहणे, त्यांच्याशी वेळ घालवणे किंवा अगदी कौटुंबिक चित्रपट पाहणेसुद्धा असह्य वाटू शकते. कारण हे सतत तिला तिच्या अपूर्णतेची आठवण करून देत असते.

आधुनिक मानसशास्त्र सांगते की हे "Emotional Triggering" म्हणून ओळखले जाते – एक अशी प्रक्रिया जिच्यात एखादी भावना (जसे की दुःख, अपयश, राग) एखाद्या बाह्य घटनेमुळे सक्रिय होते.

आयुर्वेदात, अशा स्थितीला मनोविकार (जसे की विषाद, चिंता) म्हणून पाहिले जाते, ज्याचे मूळ मनसिक दोषदूषणमध्ये असते. यावर उपचार म्हणून नस्य, शिरोधारा, सत्त्वावजयी चिकित्सा आणि मनोनिग्रह या उपायांचा सल्ला दिला जातो.

या टप्प्यावर, पतीने विशेषतः समजूतदारपणा दाखवणे आवश्यक असते. सामाजिक कार्यक्रम, मित्रांच्या गाठीभेटी – याबाबत निर्णय घेताना तिच्या भावना आणि मानसिक थकव्याचा विचार करून वागणे फार महत्त्वाचे ठरते.

सार्वत्रिक सत्य #२:
प्रजनन विषयावर इतर लोक बोलतात तेव्हा तिची चिडचिड होते

“काय रे, अजून काही झाले नाही का?”
“उपाय चालू आहेत ना? वेळेवर करा सगळं…”
या प्रकारच्या वाक्यांमुळे तिच्या मनात संताप, अपराधीपणा आणि अपमानाची भावना निर्माण होऊ शकते.

मानसशास्त्रीयदृष्ट्या, ही Social Pressure Anxiety ची लक्षणं आहेत, जी तिच्या आत्मविश्वासाला धोका पोहोचवतात.

आयुर्वेदिक दृष्टिकोनातून, सततचा ताण (अत्यधिक राजस व तमस वृद्धी) ही प्रजनन संस्थेच्या असंतुलनाचे एक प्रमुख कारण बनते.

त्यामुळे पतीच्या जबाबदाऱ्यांमध्ये फक्त आधार देणेच नव्हे तर इतर लोकांच्या टिप्पणींपासून तिला दूर ठेवणे हीसुद्धा एक महत्त्वाची भूमिका असते. समजूतदार संवाद, प्रेमळ सान्निध्य आणि तिच्यावर विश्वास – हे तिच्यासाठी मानसिक औषधच असते.

सार्वत्रिक सत्य #३:

प्रजनन अडथळ्यांना सामोऱ्या जाणाऱ्या स्त्रियांना इतर स्त्रियांशी तुलना अजिबात नको असते

जरी त्या स्वतःच स्वतःची तुलना इतर गर्भवती स्त्रियांशी करत असतील, तरी कोणी दुसरं जर ही तुलना केली, तर त्याचा परिणाम अत्यंत वेदनादायक होतो.

“गेल्या वर्षीच लग्न केलं आणि लगेचच गोड बातमी…”
“ती काही विशेष नाही, पण पहा तिला लगेचच मूल झालं…”

मानसशास्त्र सांगते की ही तुलना तिच्या भावनिक आघाताला अधिक तीव्र करते – विशेषतः जेव्हा पती किंवा सासरचं मंडळ ही तुलना करतात.

आयुर्वेदात, अशा परिस्थितीला ‘मनसिक संतुलनाच्या बिघाडा’त गणले जाते. उपचारांमध्ये सत्त्ववर्धक औषधे, गर्भसंस्कार थेरपी, मनःशुद्धीकरण पंचकर्म वापरली जातात.

पतीने या टप्प्यावर अत्यंत संयम राखणे आवश्यक आहे. काही वेळेस ती तिचं दुःख, राग, तुलना स्वतःहून शेअर करेल – तेव्हा फक्त ऐकून घेणे हेच खरे उत्तर असते.

निष्कर्ष

स्त्रीच्या प्रजनन क्षमतेवर परिणाम झाल्यावर तिच्या शरीराप्रमाणेच तिच्या मनावरही खोल परिणाम होतात. या काळात पतीचा प्रेमळ स्पर्श, समजूतदार शब्द आणि संयमित वागणूक ही तिच्यासाठी औषधासारखी ठरते.

आयुर्वेद सांगतो: “स्त्रीचे मन शांत असेल, तर तिचं शरीरही उत्तम प्रकारे कार्य करते.” म्हणूनच, मनोबल वाढवणे हा उपचाराचाच एक महत्त्वाचा भाग मानावा.

वंध्यत्वाच्या मानसिक प्रवासात तुम्ही दोघंही एकत्र आहात – ही भावना जपणं आणि तिचं मन समजून घेणं हेच यशाचं खरं बीज आहे.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ११

"ती कोण आहे?" – वंध्यत्वप्रवासात नवरा म्हणून माझा शोध

लग्नाआधी मी एक प्रामाणिकपणे 'अनिच्छुक वर' होतो. लग्न म्हणजे माझ्यासाठी एक प्रकारचा भावनिक मृत्यू वाटायचा. का वाटायचा, हे आजही मला नीटसं सांगता येणार नाही. पण त्या काळात माझं मन पूर्णपणे गोंधळलेलं होतं.

त्या काळात एक प्रसंग मी आजही विसरू शकत नाही — मी आणि माझी मंगेतर (आता माझी पत्नी), रात्री एकत्र अंथरुणावर झोपलो होतो. मनात प्रचंड गोंधळ होता. घामाने अंग चिंब झालं होतं. आणि अचानक मी तिच्याकडे पाहिलं आणि मनात एक विचार जोराने आला — "तू कोण आहेस?"

हे फक्त एक साधं वाक्य वाटेल, पण त्या वेळी त्यामागे प्रचंड भावनिक उलथापालथ होती. कारण लग्न, संसार, पालकत्त्व — हे सगळं फार अनोळखी आणि अनिश्चित होतं.

वंध्यत्वप्रवासात पत्नीचं बदलणं

प्रजननक्षमतेच्या उपचारप्रक्रियेत जेव्हा आम्ही सामील झालो, तेव्हा मी जाणवलं – ती खरोखर बदलली आहे. काही बदल सूक्ष्म होते – जसं की ती लहान मुलांच्या गोष्टींना अधिक भावुकपणे प्रतिसाद देऊ लागली. पण काही बदल खोल होते – जसं की तिच्या डोळ्यांतली ती चमक हळूहळू मंदावत चालली होती.

तिच्या मनात एक अतूट इच्छा होती – आई व्हायचंय!

आधुनिक मानसशास्त्र सांगतं की, स्त्रियांसाठी मातृत्व ही फक्त जैविक प्रक्रिया नसून ती एक अस्तित्वाशी जोडलेली भावना आहे. आणि आयुर्वेद देखील स्त्री शरीराला ‘प्रजननशक्ती’चं मंदिर मानतो. जब शरीर, मन आणि आत्मा या तीनही स्तरांवर संतुलन नसेल, तेव्हा गर्भधारणेचा मार्ग अधिक कठीण होतो.

"ती कोण आहे?" – उत्तर शोधताना

त्या रात्री माझ्या मनात आलेला प्रश्न — "ती कोण आहे?" — या प्रवासात मला उत्तर मिळालं.
ती आहे – एक आई, जिच्याकडे अजून मूल नाही.
ती आहे – एक संवेदनशील जीव, जिच्या मनात प्रत्येक महिन्याच्या शेवटी आशा आणि नैराश्याचं द्वंद्व चालतं.
ती आहे – सहिष्णुतेचं उदाहरण, जी बाहेरून हसते, पण आतून ढवळून निघते.

माझं तिच्या मनात डोकावणं फार गरजेचं होतं. कारण पुरुषांसाठी "वंध्यत्व" हा फक्त एक वैद्यकीय अहवाल असतो; पण स्त्रीसाठी तो तिच्या स्त्रीत्वावर आणि स्वतःच्या अस्तित्वावर झालेला प्रश्न असतो.

पुरुषांनी काय करावं? – एक भावनिक मार्गदर्शक

1. ऐका – मनापासून ऐका.
   तिला काय वाटतंय, हे केवळ शब्दांतून नाही, तर तिच्या डोळ्यांतून समजून घ्या.

2. तिच्या सोबत प्रत्येक सल्लामसलतीला जा.
   डॉक्टर काय म्हणतात, त्यापेक्षा तुम्ही तिच्यासोबत आहात, हे तिच्यासाठी महत्त्वाचं आहे.

3. आपलं शिक्षण घ्या – आयुर्वेद आणि आधुनिक विज्ञान दोन्ही वाचा.
   पुरुषांचं वीर्यदोष, शुक्रक्षीणता, किंवा शुक्राणूंची हालचाल कमी असणं हे ही वंध्यत्वाचं कारण असू शकतं. आयुर्वेदात यासाठी शुक्रधातूच्या वृद्धीसाठी विशेष औषधी आणि आहार सांगितला आहे.

4. ती आपल्या भावनांमध्ये एकटी नाही हे तिला जाणवू द्या.
   “आपण एकत्र आहोत” – हे शब्द नुसते सांगू नका, कृतीतून दाखवा.

आयुर्वेदाची भूमिका – एक वेगळं दृष्टीकोन

आयुर्वेद सांगतो की, प्रजननशक्ती ही सप्तधातूंमध्ये अंतिम आणि सूक्ष्म धातू आहे – शुक्रधातू.
जेव्हा आहार, विहार, मानसिक संतुलन आणि जीवनशैली योग्य असेल, तेव्हाच ही शुक्रधातू सक्षम होते.

स्त्रियांसाठी आयुर्वेदात ‘गर्भसंस्कार, रसायन चिकित्सा, आणि उत्तरसंस्कार बस्ती’ यासारख्या उपचारपद्धती आहेत, तर पुरुषांसाठी ‘शुक्रवर्धक औषधे, व्यायाम, स्नेहपान आणि वाजीकरण चिकित्सा’ उपयुक्त ठरतात.

शेवटी...

तिचं उत्तर शोधताना, तुम्ही स्वतःला शोधाल.
ती कोण आहे, हे समजून घेताना – तुम्ही कोण आहात हेही स्पष्ट होईल.
आणि कदाचित, या प्रवासात तुम्ही नव्याने तिच्या प्रेमात पडाल.

वंध्यत्व ही वैद्यकीय अडचण नाही – ती एक भावनिक आणि आध्यात्मिक यात्रा आहे.
आणि या यात्रेत दोघंही एकत्र असणं हीच खरी यशाची गुरुकिल्ली आहे.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग १०

 

वंध्यत्वाच्या प्रवासात पतीची भूमिका: एक महत्त्वाचा आधार

वंध्यत्वाच्या समस्येकडे आज बहुतेक वेळा केवळ स्त्रीची समस्या म्हणून पाहिले जाते. त्यामुळे अनेकदा पती बाजूला राहतो – शारीरिक पातळीवर त्याच्याकडे करण्यासारखं काही नसल्याचं गृहित धरलं जातं. पण हे पूर्णतः चुकीचं आहे. खरं तर या कठीण काळात पतीचा भावनिक, मानसिक आणि सामाजिक सहभाग हा अत्यंत आवश्यक आहे.

आधुनिक वैद्यकीय प्रणाली असो किंवा आयुर्वेद – दोन्ही प्रणालींमध्ये जोडप्याच्या मानसिक संतुलनाला, परस्पर संवादाला आणि भावनिक आधाराला खूप महत्त्व दिलं जातं.

१. प्रश्न विचारा – समजून घ्या

डॉक्टरांच्या पहिल्या सल्लामसलतीसाठी एकटे जाणं टाळा. तुमचे शंका, प्रश्न तयार ठेवा. काही प्रश्न असे असू शकतात:

• "एका डॉक्टरचा यशाचा दर दुसऱ्यापेक्षा अधिक का असतो?"

• "या उपचारांमध्ये कोणते धोके असू शकतात?"

• "वंध्यत्व इतकं सामान्य का झालं आहे?"

• "आपली उपचारपद्धती दुसऱ्यांपेक्षा कशी वेगळी आहे?"

आयुर्वेदात देखील प्रश्न विचारण्याचं महत्त्व अधोरेखित केलं जातं – ‘प्रश्नोत्तरं हि वैद्यकस्य मूलं स्मृतम्!’ त्यामुळे न घाबरता, शंका विचारणं आणि माहिती मिळवणं हीच उपचारांची सुरुवात आहे.

२. ऐका आणि समजून घ्या

सल्लामसलतीदरम्यान डॉक्टर सांगतात ती प्रत्येक गोष्ट लक्षपूर्वक ऐकणं गरजेचं आहे. आय.व्ही.एफ., आय.यू.आय., सोनोग्राफी, हार्मोन्स टेस्ट – याबाबत सविस्तर माहिती दिली जाते. त्यावेळी तुमचं लक्ष केंद्रित असेल, तर तुमच्या पत्नीला देखील मानसिक आधार मिळतो.

आयुर्वेदात ‘मनसि स्थितं रोगम्’ असं म्हटलं जातं – म्हणजे मानसिक असंतुलनामुळेही रोग उद्भवतात. त्यामुळे पत्नीला केवळ औषधं नव्हे, तर तुमचं ‘सहवास औषध’ही हवं असतं.

३. प्रत्येक सल्लामसलतीत सहभागी व्हा

डॉक्टर कोणताही असो, प्रत्येकाची विचारसरणी, अनुभव आणि दृष्टिकोन वेगळा असतो. त्यामुळे सुरुवातीच्या सल्ल्यांमध्ये पतीची उपस्थिती फार महत्त्वाची असते. केवळ ‘मी निघतो, तू जा’ असं म्हणून भागत नाही. ही प्रक्रिया ‘आपण दोघांनी मिळून’ पार पाडायची आहे हे दर्शवण्यासाठी तुमचं उपस्थित असणं गरजेचं आहे.

४. स्वतःचं वाचन साहित्य बाळगा

वेटिंगमध्ये बसताना स्वतःचं एखादं आवडतं पुस्तक, काही आयुर्वेदिक मासिकं किंवा तुम्हाला शांत ठेवणारा एखादा मोबाईल गेम बाळगा. यामुळे तुम्ही बेचैन न होता सकारात्मक ऊर्जेने भरलेले राहाल. तुमची ही शांति पत्नीच्या मन:स्थितीवरही सकारात्मक परिणाम करेल.

५. क्लिनिकमधील कर्मचाऱ्यांचा आदर करा

तुम्हाला डॉक्टरांशी भेट घडवून आणणं, टेस्ट रिपोर्ट्स समजावून सांगणं, विमा कंपनीशी व्यवहार करणं – हे सर्व क्लिनिकमधील कर्मचाऱ्यांच्या हातात असतं. त्यामुळे त्यांच्याशी आदरपूर्वक, प्रेमाने वागणं हे केवळ शिष्टाचार नव्हे, तर अत्यावश्यक आहे. आयुर्वेदात ‘सेवक हा सेव्याचा प्रतिबिंब असतो’ असं मानलं जातं.

६. डॉक्टर निवडताना जवळीक लक्षात घ्या

शुरुवातीला २०-२५ किमी अंतर काही वाटत नाही, पण जेव्हा दर २-३ दिवसांनी क्लिनिकला जावं लागतं, तेंव्हा तोच प्रवास त्रासदायक होतो. उदाहरणार्थ IVF उपचारांमध्ये अनेकदा ओव्हुलेशन मॉनिटरिंग, हार्मोन इंजेक्शन, फॉलिकल ट्रॅकिंग यासाठी सलग १०-१५ दिवस क्लिनिकला भेटी द्याव्या लागतात. आयुर्वेदिक दृष्टिकोनातूनही, उपचारांमध्ये नियमित बस्ती, उत्तरबस्ती, शिरोधारा, नस्य यासाठी जवळचा आणि विश्वासार्ह वैद्य निवडणं गरजेचं आहे.

शेवटी काय?

वंध्यत्व हा एकट्या स्त्रीचा लढा नाही. ती एक दुर्दम्य टीमवर्कची यात्रा आहे – जिथे पती-पत्नी दोघंही शारीरिक, मानसिक, भावनिक आणि सामाजिक पातळीवर एकमेकांचा हात घट्ट पकडून पुढे जातात.

आधुनिक विज्ञानाने निदान आणि उपचाराची दिशा दिली आहे, तर आयुर्वेदाने संपूर्ण जीवनशैलीत बदल सुचवून गर्भधारणेची नैसर्गिक तयारी घडवून आणली आहे. या दोन्हीचा समन्वयच खऱ्या अर्थाने यश देतो.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ९

 

वंध्यत्वाच्या प्रवासाची सुरुवात – एक पाऊल डॉक्टरांकडे

तुम्ही कित्येक महिने, कदाचित वर्षं प्रयत्न करत असाल… स्वतःलाच समजावत असाल की, "थोडा वेळ लागेल, पण बाळ होईलच." पण जेव्हा वेळ निघून जातो, आणि अपेक्षित निकाल दिसत नाही, तेव्हा मनात चिंता, अस्वस्थता आणि संभ्रम निर्माण होतो.

पण या भावनांमध्ये काहीही चुकीचं नाही. खरंतर, हेच क्षण आपल्याला पुढचं योग्य पाऊल उचलायला भाग पाडतात – डॉक्टरांकडे जाण्याचं धाडस!

वंध्यत्व – आधुनिक आणि आयुर्वेदीय समज

आधुनिक वैद्यकशास्त्रानुसार, वंध्यत्व ही एक वैद्यकीय स्थिती आहे जिथे जोडपं नियमित संबंध असूनही एका वर्षात गर्भधारणा करू शकत नाही. यात स्त्री व पुरुष दोघांच्याही शारीरिक चाचण्या, हार्मोन्स, अंडोत्सर्ग, शुक्राणूंची गुणवत्ता, गर्भाशय आणि नलिका यांचं मूल्यांकन केलं जातं.

आयुर्वेदानुसार, वंध्यत्व चार घटकांवर अवलंबून असतं –
१. ऋतुकाल (योग्य वेळी संबंध),
२. क्षेत्र (गर्भाशय व स्त्री प्रजनन संस्थेची स्थिती),
३. आंबू (रक्त व रसधातूंची शुद्धता व पोषण),
४. बीज (शुक्र व अर्तवाची गुणवत्ता).

जेव्हा या कोणत्याही घटकात दोष उत्पन्न होतो, तेव्हा गर्भधारणेतील अडचणी निर्माण होतात.

डॉक्टरांना भेटताना – काय अपेक्षा ठेवाव्यात?

डॉक्टर हे केवळ तपासणी करणारे नसून, ते तुमच्या भावनिक प्रवासाचे साक्षीदार देखील असतात. त्यामुळे पहिल्या भेटीत डॉक्टर तुमचा संपूर्ण इतिहास विचारतील – मासिक पाळी, आधीची गर्भधारणा, इन्फेक्शन्स, जीवनशैली, मानसिक तणाव, आणि आहार या सर्व गोष्टी.

आयुर्वेदिक डॉक्टर असल्यास, तुमचे प्रकृती-परीक्षण, पंचकर्म गरज, आणि मन:शांती यावरही भर दिला जातो. आयुर्वेदात "मन आणि शरीर यांचा समतोल" राखणे हे उपचारातील मूलभूत तत्त्व आहे.

पुरुषांची भूमिका – दुर्लक्षित पण महत्त्वाची

बहुतेक वेळा वंध्यत्वाची जबाबदारी स्त्रीवर येते. समाज, कुटुंब आणि स्वतःच्या मनातही ती दोषी वाटू लागते. पण गर्भधारणा ही दोघांची प्रक्रिया आहे.

पुरुषांमध्येही शुक्राणूंची संख्या, हालचाल, आणि आरोग्य तपासणं तितकंच गरजेचं आहे. आधुनिक चाचण्या यामध्ये मदत करतात, तर आयुर्वेदात वीर्य दोष, धातु क्षय, शुक्रदोष यावर रसायन वाजवाय (Rejuvenation) आणि वीर्यवर्धक औषधोपचार दिले जातात.

पत्नीच्या भावनिक अवस्थेला समजून घेणे

वंध्यत्व हे फक्त शरीराचे नाही, तर मनाचे देखील आजार असते. स्त्रीसाठी मातृत्व म्हणजे आयुष्यातील महत्त्वाचा टप्पा. जेव्हा तो टप्पा अनेक प्रयत्नानंतरही गाठता येत नाही, तेव्हा ती असुरक्षित, अपुरी, लाजिरवाणी वाटू शकते.

त्या क्षणी, तिच्या सोबत असणं, तिला समजून घेणं, तिच्या भावना स्वीकारणं, हे तुमचं कर्तव्य आहे. ती फक्त तपासण्या करत नाहीये – ती एका आशेचा पाठपुरावा करतेय!

आयुर्वेदिक उपचारांमध्ये काय असतं?

आयुर्वेदात वंध्यत्वावर उपचार करताना खालील गोष्टी वापरल्या जातात –

• पंचकर्म – विशेषतः उत्तरबस्ती, वमन, बस्ती यांसारख्या प्रक्रिया.

• गर्भसंस्कार औषधे – जसं की Ashwagandha, Shatavari, Gokshur.

• मनसोपचार – योग, ध्यान आणि तणाव व्यवस्थापन.

• आहारविहार सुधारणा – ओव्हरप्रोसेस्ड फूड टाळणे, सुपाच्य, सत्त्वयुक्त आहार घेणे.

• रजःप्रवृत्ती आणि शुक्रधातू पोषण – पुनरुत्पादनासाठी योग्य धातुपोषण.

शेवटी एक गोष्ट लक्षात ठेवा…

बाळ होणे हा एक प्रवास आहे – फक्त शरिराचा नाही, तर मन, भावना आणि एकमेकांचा आधार यांचाही.
डॉक्टरांपर्यंत पोहोचणे ही हार मानणं नाही, तर त्या आनंदाच्या दिशेने उचललेलं सगळ्यात शहाणं पाऊल आहे.

शुभेच्छा तुमच्या मातृत्वाच्या आणि पितृत्वाच्या प्रवासासाठी!
– आयुर्भूषण आयुर्वेदिक फर्टिलिटी सेंटर

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ८

 

वंध्यत्व: केव्हा काळजी करायची?

तुमची पत्नी नुकतीच ३५ वर्षांची झाली आहे आणि मागील सहा महिन्यांपासून तुम्ही दोघंही अपत्यप्राप्तीचा प्रयत्न करत आहात, परंतु दर महिन्याला फक्त गर्भधारणा चाचणीतील नकारात्मक रिझल्ट्स हातात राहतात. आता तुम्ही विचार करता—ही चिंता करण्यासारखी गोष्ट आहे का? डॉक्टरांकडे जाण्याची वेळ आली आहे का?

“तुम्हाला कळेलच...” – पण कधी?

हे उत्तर अनेकदा मिळतं – घर खरेदी करताना, लग्नाच्या निर्णयात किंवा मुलासाठी योग्य वेळ ठरवताना. पण जेव्हा अपत्यप्राप्तीचा प्रश्न असतो, तेव्हा "तुम्हाला कळेलच" हा सल्ला कधी अपुरा वाटतो. मात्र सत्य हेच आहे की एक विशिष्ट क्षण येतो जेव्हा मन सांगतं की – काहीतरी चुकतंय.

सर्वात मोठं पाऊल म्हणजे हे स्वतःला आणि जोडीदाराला मान्य करणं. अनेक वेळा यामध्ये एक भागीदार तयार असतो, तर दुसरा अजूनही नकाराच्या अवस्थेत असतो.

आधुनिक वैद्यकीय मत काय सांगतं?

 मासिक पाळी असलेल्या महिलांना गरोदर होण्यासाठी सहा महिन्यांपेक्षा अधिक वेळ लागणे हे वंध्यत्वाचे लक्षण असू शकते. आकडेवारीनुसार, ८५% जोडपी पहिल्या सहा महिन्यांत नैसर्गिकरित्या गर्भधारणा करतात. जर एक वर्ष उलटून गेलं आणि तरीही अपत्यप्राप्ती होत नसेल, तर हे वंध्यत्व म्हणून विचारात घ्यायला हवं.

आयुर्वेदिक दृष्टिकोन

"यथा बीजं तथा भूमि" – आयुर्वेदात सांगितल्याप्रमाणे, गर्भधारणा ही योग्य बीज (शुक्र व अंडाणू), योग्य क्षेत्र (गर्भाशय), पोषक आहार व योग्य काळ यांच्या समन्वयाने होते.

आयुर्वेदात वंध्यत्व हे स्त्री बीजदोष, पुरुष शुक्रदोष, आर्तवदोष, मनोविकार, किंवा गर्भाशयाशी संबंधित दोषांमुळे होऊ शकते. पंचकर्म, उत्तरबस्ती, वजिकारण औषधी आणि मनोबलवर्धन हे प्रमुख उपचार मार्ग आहेत.

तुम्ही कोणत्या प्रकारात बसता?

वंध्यत्वासारख्या विषयावर प्रतिक्रिया देणाऱ्या स्त्रिया दोन प्रकारात विभागल्या जातात:

1. डूअर्स (कर्त्या)

या स्त्रिया समस्या समजताच लगेच उपाययोजना सुरू करतात. पुस्तके वाचतात, डॉक्टरांच्या भेटी घेतात, इंटरनेटवर संशोधन करतात. त्या वेळ वाया घालवत नाहीत.

2. अव्हॉइडर्स (टाळणाऱ्या)

या स्त्रिया उलट वाटतात – जोपर्यंत त्या समस्या मान्य करत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना काहीही त्रास वाटत नाही. त्या भावनिकदृष्ट्या बंद होतात, आणि वेळ वाया घालवतात.

परिस्थितीचे गांभीर्य लक्षात आल्यावर, जोडीदार म्हणून तुम्ही पुढाकार घ्यायलाच हवा.

संवाद: सर्वात महत्त्वाचं पाऊल

तुमच्या पत्नीला गरोदर न राहिल्यामुळे चिंता वाटते का, तिला असे वाटते का की काहीतरी अडथळा आहे – हे असं विचारणं गरजेचं आहे. थेट आणि आरोप न करता, प्रेमपूर्वक आणि अनौपचारिकपणे संवाद साधा.

चुकीची पद्धत म्हणजे – "तुला काहीतरी प्रॉब्लेम आहे का?"
योग्य पद्धत म्हणजे – "आपण प्रयत्न करत आहोत, पण अजून काहीच झालं नाही. तुला काय वाटतं, आपण डॉक्टरांचा सल्ला घ्यायला हवा का?"

हे संवेदनशील विषय आहेत, त्यामुळे काळजीपूर्वक, संयमाने आणि सहानुभूतीने वागणं आवश्यक आहे.

शिका आणि शिकवा

तुमच्या दोघांनीही वंध्यत्व या विषयावर माहिती मिळवा. आधुनिक वैद्यक, आयुर्वेद, जीवनशैलीतील बदल, आहार-विहाराचे महत्व, तणावाचे दुष्परिणाम या सर्व गोष्टींचा अभ्यास करा.

आयुर्वेद सांगतो की – संतुलित आहार, नियमित दिनचर्या, तणावमुक्त जीवनशैली आणि पंचकर्म चिकित्सा यामुळे गर्भसंधानाच्या शक्यता वाढतात.

साथ द्या, साथ मागा

बऱ्याच स्त्रिया ही प्रक्रिया एकट्याने पार पाडतात. त्यांना लाज वाटते, किंवा "मी अपयशी ठरतेय" असं वाटून त्या इतरांपासून दूर राहतात. पण यावेळी समूह समर्थन, मानसिक बळ, यांचं महत्त्व जास्त आहे. आज अनेक ऑनलाइन वंध्यत्व सहाय्य गट, महिलांसाठी फोरम्स, किंवा वैद्यकीय गट उपलब्ध आहेत.

“माझी पत्नी सुरुवातीला नकार देत होती, पण जेव्हा तिने इतर महिलांची अनुभवकथा ऐकली, तेव्हा तिला वाटलं – मी एकटी नाहीये.”

निष्कर्ष

वंध्यत्वावर उपचार मिळतात, पण त्यासाठी वेळीच जागरूक होणं गरजेचं आहे.
आज आपण संवाद साधतो, माहिती मिळवतो, उपचार घेतो तर उद्याचं पालकत्व जवळ येऊ शकतं.

वंध्यत्व ही शेवट नव्हे, नव्या प्रवासाची सुरुवात आहे.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ७

गर्भधारणा नियोजनातील चार्टिंग व प्रजनन संभोग: एक आधुनिक आणि आयुर्वेदिक दृष्टिकोन

गर्भधारणा नियोजनासाठी तापमान चार्टिंग
गर्भधारणा होण्यासाठी स्त्रीच्या मासिक पाळीच्या चक्रामधील अंडोत्सर्ग (Ovulation) होणारे दिवस ओळखणे अत्यंत महत्त्वाचे असते. यासाठी तापमान चार्टिंग ही एक महत्त्वाची आणि वैज्ञानिक पद्धत आहे. अंडोत्सर्गाच्या काळात स्त्रीच्या शरीराचे तापमान सौम्यरीत्या वाढते. ही वाढ बेसल बॉडी टेंपरेचर (BBT) मोजून लक्षात घेतली जाऊ शकते.

आधुनिक काळात अनेक स्त्रिया Excel शीट्स, ॲप्स किंवा हस्तलेखनाद्वारे त्यांचे तापमान आणि शारीरिक बदल नोंदवतात. हे चार्ट त्यांना कोणत्या दिवशी गर्भधारणा होण्याची शक्यता जास्त आहे हे समजण्यास मदत करतात. ही माहिती पुरुष जोडीदारालाही समजावून सांगणे महत्त्वाचे आहे, कारण दोघांचीही भावनिक आणि मानसिक समज एकमेकांशी सुसंगत असली पाहिजे.

प्रजनन संभोग: प्रेम, जबाबदारी आणि विज्ञानाचा समतोल
जेव्हा गर्भधारणा ही प्राथमिक गरज असते, तेव्हा संभोग हा केवळ शारीरिक क्रियेकडे न पाहता, एक जबाबदारी म्हणून स्वीकारला जातो. अनेक पुरुषांना हे तणावदायक वाटू शकते, कारण यामध्ये आत्मिक प्रेम आणि सहजता कमी वाटू शकते. पण लक्षात घ्या, ही एक वैद्यकीय गरज असते आणि याकडे प्रेम आणि समजूतदारपणाने पाहायला हवे.

आधुनिक वैद्यकीय संकल्पनेनुसार, ओव्ह्युलेशनच्या अगोदर २ दिवस आणि नंतर १ दिवस हा "फर्टाईल विंडो" मानला जातो. यामध्ये नियमित संभोग केल्यास गर्भधारणेची शक्यता अधिक असते.

आयुर्वेदिक दृष्टीकोनातून प्रजनन तयारी
आयुर्वेदामध्ये गर्भधारणेसाठी चार प्रमुख गोष्टींचा विचार केला आहे –

1. ऋतू (काल) – योग्य वेळ म्हणजे स्त्रीच्या पाळीचक्राचा अंडोत्सर्ग काळ

2. क्षेत्र (गर्भाशय) – गर्भाशयाची शुद्धता आणि सुसंवाद

3. अंभु (पोषण) – आहार, जीवनशैली आणि रसधातूचे पोषण

4. बीज (वीर्य/अंडाणू) – स्त्री व पुरुष दोघांचे बीज उत्तम असणे आवश्यक

या चार गोष्टी तयार करण्यासाठी पंचकर्म, औषधी, आहारशुद्धी आणि मन:शांती यांचा उपयोग केला जातो.

पुरुषांनी लक्षात घ्यावयाच्या गोष्टी:

• केवळ बायकोच्या गरजेवर आधारित संभोग केल्यास तो एक मानसिक तणाव ठरू शकतो. यासाठी संवाद अत्यंत आवश्यक आहे.

• जर "आज रात्री गरजेचा दिवस आहे" असे सांगितले गेले, तर त्याकडे जबाबदारीने आणि प्रेमाने बघा.

• संभोगात रुचिपूर्णता आणि नवीनता टिकवण्याचा प्रयत्न करा. लैंगिक संबंध फक्त गर्भधारणेसाठी नसून, जोडप्यातील प्रेम दृढ करण्यासाठी असतो हे विसरू नका.

• महिन्यातून दोन दिवस गर्भधारणेसाठी संभोग करणे गरजेचे असले तरी इतर दिवशी आनंददायक सहवासासाठी वेळ देणे हीही नाती टिकवण्यासाठी उपयुक्त गोष्ट आहे.

स्त्रियांसाठी सूचना:

• आपल्या भावना आणि गरजा जोडीदाराशी मोकळेपणाने शेअर करा.

• त्याचबरोबर त्याच्या भावना, थकवा किंवा मानसिक स्थिती समजून घ्या.

• हा काळ केवळ गर्भधारणेचा प्रयत्न नसून, एकत्र येण्याचा आणि नवे नाते घट्ट करण्याचा आहे.

शेवटी:
गर्भधारणा ही केवळ शरीराची प्रक्रिया नाही, ती मनाची, भावनांची आणि संयमाची परीक्षा आहे. आधुनिक वैद्यक आणि आयुर्वेद या दोहोंचा समन्वय साधून, प्रेम, सहानुभूती आणि योग्य माहितीच्या आधारे एक उत्तम प्रवास घडू शकतो.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ६

 

गर्भधारणेसाठी योग्य वेळ आणि योग्य तयारी: आधुनिक व आयुर्वेदिक दृष्टिकोन

गर्भधारणा ही निसर्गाची एक सुंदर देणगी आहे. पण अनेक जोडप्यांसाठी, जेव्हा प्रयत्न करूनही बाळ होत नाही, तेव्हा एक प्रकारचा मानसिक आणि शारीरिक तणाव सुरू होतो. बऱ्याचदा स्त्रीकडे किंवा पुरुषाकडे काही शारीरिक कारणं नसतानाही गर्भधारणा होत नाही. अशावेळी “योग्य वेळ” आणि “सुसंगत तयारी” यांचा विचार करणे अत्यंत गरजेचे ठरते.

📌 कधी 'प्रयत्न' करावा?

वैद्यकीयदृष्ट्या, जर एखादं जोडपं नियमितपणे (आठवड्यातून किमान २–३ वेळा) असुरक्षित संभोग करत असेल आणि तरीही १२ महिन्यांपर्यंत गर्भधारणा होत नसेल, तर त्या अवस्थेला Infertility (वंध्यत्व) म्हणतात. पण अनेक स्त्रिया त्या आधीपासूनच गर्भधारणेच्या तयारीत असतात – ओव्हुलेशनचे ट्रॅकिंग, प्रेडिक्शन किट्स, थर्मामीटर, लाळ चाचण्या, इ. गोष्टी वापरणे सुरू करतात.

🧪 ओव्हुलेशन ओळखणे: आधुनिक उपाय

1. बेसल बॉडी टेंपरेचर (BBT) ट्रॅकिंग
   ओव्हुलेशन म्हणजे अंडोत्सर्ग. अंडोत्सर्गाच्या सुमारास स्त्रीच्या शरीराचे तापमान सौम्य प्रमाणात वाढते. दररोज सकाळी तापमान नोंदवून ओव्हुलेशन कधी होतो याचा अंदाज घेतला जातो. पण तापमानात बदल अनेक कारणांनी होऊ शकतो – त्यामुळे ही पद्धत थोडीशी अविश्वसनीय ठरते.

2. Ovulation Prediction Kits (OPKs)
   हे किट्स स्त्रीच्या लघवीतील LH (ल्यूटनायझिंग हार्मोन) पातळी तपासतात. ओव्हुलेशनच्या २४–३६ तास आधी LH चे प्रमाण अचानक वाढते. त्यामुळे यामुळे ओव्हुलेशनचा अधिक अचूक अंदाज येतो.

3. Lal Test (Saliva Ferning Test)
   या चाचणीत थुंकीतील नमुन्यातून ओव्हुलेशनच्या आधी "फर्नसारखी" रचना दिसते. ही चाचणी काहीशी महाग असली, तरीही अचूकता चांगली असते.

🌿 आयुर्वेदिक दृष्टिकोनातून – 'ऋतुकाल' आणि 'गर्भसंस्कार'

आयुर्वेदात ओव्हुलेशनचा कालावधी म्हणजेच ऋतुकाल अत्यंत पवित्र मानला आहे. 'ऋतुकाल' म्हणजे स्त्रीच्या मासिक पाळीनंतरचा १२ वा ते १६ वा दिवस. यावेळी तिच्यात गर्भधारणेची क्षमता सर्वाधिक असते.

आयुर्वेदानुसार, गर्भधारणा ही चार गोष्टींवर अवलंबून असते:

1. Ritu (ऋतू) – योग्य काळ

2. Kshetra (क्षेत्र) – योग्य गर्भाशय

3. Ambu (अंबु) – पोषक रस/आहार

4. Beeja (बीज) – आरोग्यदायी शुक्र व अंडाणू

🧘‍♀️ काय करावे आणि काय टाळावे?

करा:

• ऋतुकाल ओळखा आणि त्यावेळी सहवास करा

• तणावमुक्त राहण्यासाठी योग, प्राणायाम आणि ध्यानाचा अभ्यास करा

• शरीराला शुद्ध करणारे पंचकर्म उपचार करा (विशेषतः उत्तर बस्ती – पुरुष आणि स्त्रिया दोघांसाठी फायदेशीर)

• सत्वयुक्त, पचनास हलका, स्निग्ध आहार घ्या

• Ashwagandha, Shatavari, Gokshuradi Churna यांसारख्या औषधींचा वैद्यांच्या सल्ल्याने उपयोग करा

टाळा:

• सतत ओव्हुलेशन किट्स किंवा तापमान ट्रॅकिंग करून मनावर ताण घेणे

• तळलेले, प्रोसेस्ड व जंक फूड

• धूम्रपान, मद्यपान, जागरण

• लैंगिक संबंधांवर "फक्त गर्भधारणेसाठीच" दबाव आणणे – हे नातेसंबंधांवरही परिणाम करू शकते

🔍 निष्कर्ष

गर्भधारणा होण्यासाठी प्रयत्न करताना संयम, ज्ञान आणि योग्य मार्गदर्शन गरजेचे आहे. आधुनिक तंत्रज्ञान हे काही अंशी मदत करते, पण त्यामागे मानसिक शांतता आणि आयुर्वेदिक संतुलन देखील तितकेच महत्त्वाचे आहे. ओव्हुलेशन ओळखणे, शरीराची तयारी, आणि मन:शांती या तिन्ही गोष्टींना समतोलात ठेवल्यास गर्भधारणा अधिक सोपी आणि नैसर्गिक बनू शकते..

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई हयाचय मला भाग ५

 

 

मूल होत नाही? थांबण्याची खरी कारणं काय असू शकतात?

वंध्यत्व ही आजकालची एक सामान्य पण गुंतागुंतीची समस्या बनली आहे. अनेक जोडपी "मुलं अजून का होत नाहीत?" यामागील वैद्यकीय कारणं शोधतात, पण कधी कधी उत्तर आपल्या रोजच्या जगण्यात, निर्णयांमध्ये आणि मानसिकतेत लपलेलं असतं. चला पाहूया की मूल होण्याच्या निर्णयामध्ये अडथळे येतात ते नक्की कशामुळे:

---

१. आर्थिक कारणं – खिशाला परवडणारं बाळ हवंय का?

"आम्हाला अजून मूल होऊ शकत नाही, कारण ते परवडत नाही," ही अनेक जोडप्यांची व्यथा असते. खरं पाहिलं तर मुलाच्या संगोपनाचा खर्च वाढतो आहे, पण त्या तुलनेत वंध्यत्व उपचारांची किंमत आणि वेळेचा खर्च कितीतरी अधिक असतो – मग तो आधुनिक IVF असो किंवा आयुर्वेदीय पंचकर्म.

आधुनिक दृष्टिकोन: IVF, IUI यांसारखे उपचार हे आर्थिकदृष्ट्या आव्हानात्मक असतात. एकाच सायकलसाठी ₹1 लाखांपासून ₹3 लाखांपर्यंत खर्च येतो.

आयुर्वेदीय उपाय: आयुर्वेदात गर्भधारणेसाठी शरीरशुद्धी (पंचकर्म), आहार, मानसिक संतुलन आणि विशेष उत्तरबस्तीसारखे उपचार दिले जातात, जे तुलनेत नैसर्गिक, किफायतशीर आणि दीर्घकालीन परिणामकारक असतात.

💡 मुलं फक्त पैसा पाहून होत नाहीत, ती नियोजन, संयम आणि योग्य वेळेने होतात.

---

२. जीवनशैलीत बदल – 'बाळ' येण्याआधी स्वतः बदलाल का?

मुलं होणं म्हणजे फक्त शरीराची तयारी नाही, तर मानसिक आणि सामाजिक शुद्धतेची तयारीही आहे. मुलं झाली की झोपेपासून करिअरपर्यंत सगळ्या गोष्टी बदलतात.

आधुनिक जगातलं वास्तव: अनेक जोडप्यांना नवीन नोकरी, अभ्यास, प्रवास किंवा करिअरमध्ये स्थिरता येईपर्यंत मूल नकोसं वाटतं. ही वेळ कधी संपेल, सांगता येत नाही.

आयुर्वेदीय विचार: वंशवृद्धीचा योग्य काळ म्हणजे वय २५ ते ३०. या वयात शरीर बलवान, धातू पक्के आणि मन स्थिर असतं. या काळात गर्भधारणेचे प्रयत्न अधिक यशस्वी होतात.

🌿 योग, ध्यान आणि आहारशुद्धी यामुळे शरीराची आणि मनाची गर्भधारणेसाठी तयारी होते.

---

३. मुलांची खरंच इच्छा आहे का? – मनाचा आरसा स्वच्छ करा

एका जोडप्याच्या प्रजननप्रवासात दोघांची "मुलं हवीत का?" ही भूमिका स्पष्ट असणं अत्यंत गरजेचं आहे. कारण ही गोष्ट केवळ शरीराची नाही, ती भावनिक आणि सामाजिक जबाबदारी आहे.

मानसिक अडथळे: काही वेळा नवरा किंवा बायकोपैकी एकाला मूल नको असतं, पण तो/ती स्पष्ट बोलत नाही. त्यामुळे खोटं नातं, तणाव, आणि अनावश्यक उपचार सुरू होतात.

आयुर्वेदीय मानसशास्त्र: "मन एव मनुष्याणां कारणं बंधमोक्षयोः।" मन तयार नसेल तर शरीर साथ देत नाही. म्हणून विवाहपूर्व किंवा गर्भधारणेपूर्वी संवाद हा पहिला उपचार असतो.

💬 तुम्ही दोघेही मुलांच्या बाबतीत एकमतावर आहात का? नसाल, तर उशीर न करता संवाद साधा.

---

४. प्राकृतिक वेळेचा विचार करा – वाढत्या वयाचे परिणाम समजून घ्या

30 वयानंतर प्रजननक्षमतेत घट होण्यास सुरुवात होते, हे आधुनिक शास्त्र सिद्ध करतं. महिलांमध्ये अंडोत्सर्ग कमी होतो आणि पुरुषांमध्ये शुक्राणूंची गुणवत्ता घटते.

आयुर्वेदानुसार: वय, वातप्रकृती, धातूंची स्थिती आणि शुद्धी यावर गर्भधारणेचं यश ठरतं.
"यत्र स्त्री पुंस्थपुष्टौ च गात्रेषु धातवः समाः। गर्भस्तत्रैव जायेत स्वस्थचित्तात्समाहितात्॥"

तुम्ही आणि तुमची पत्नी दोघेही निरोगी असाल, ३० च्या आत असाल, तर संयमाने प्रयत्न सुरू ठेवावेत. पण वय वाढत असेल, मासिक पाळी अनियमित असेल, तर वेळ वाया घालवू नका – तज्ज्ञांचा सल्ला घ्या.

---

✨ निष्कर्ष:

मुलं होण्यामागे फक्त शरीरशक्ती नाही, तर मनोबल, योग्य वेळ, संवाद आणि वैद्यकीय मार्गदर्शनाचं तत्त्व असतं.

आधुनिक वैद्यकशास्त्र आणि आयुर्वेद यांचा योग्य मेळ घातल्यास वंध्यत्वावर यशस्वी मात करता येते.
तर, तुमचं वय, मन आणि नातं – या तिन्ही गोष्टी मूलासाठी तयार आहेत का, स्वतःला हा प्रश्न नक्की विचारा.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ४

 

आतल्या आवाजावर विश्वास ठेवा – प्रजननक्षमता आणि अंतःप्रेरणा

मी एक व्यवहारवादी आहे. कोणतीही गोष्ट घडण्यासाठी केवळ नशिबावर विश्वास ठेवणे मला कधीच मान्य नव्हते. पण जेव्हा विषय प्रजननक्षमता (infertility) आणि गर्भधारणेच्या क्षमतेचा येतो, तेव्हा आतल्या आवाजाकडे दुर्लक्ष करता येत नाही – विशेषतः महिलांच्या बाबतीत.

माझी पत्नी नेहमी म्हणायची की तिला गर्भधारणा होण्यास अडचण होईल. सुरुवातीपासूनच तिचे हे म्हणणे सतत चालू होते. तिच्याकडे त्यावेळी कोणताही ठोस वैद्यकीय पुरावा नव्हता – ती कधीच गर्भवती राहिली नव्हती आणि तिला अल्सरेटिव्ह कोलायटिससारखा जठरांत्राशी संबंधित आजार होता – पण तिच्या आतल्या भावनेने तिला सतत सांगितले की काहीतरी अडथळा आहे.

आज मी मागे वळून बघतो तेव्हा लक्षात येते की ती बरोबर होती. यामागे दोन शक्यता आहेत:

1. माणूस आपल्या शरीराच्या कार्यप्रणालीबद्दल अपेक्षेपेक्षा अधिक जागरूक असतो.

2. गर्भधारणा न होण्याची भीती इतकी तीव्र असते की तीच तणावाचे रूप घेऊन शरीरात अडथळे निर्माण करते.

आधुनिक वैद्यकीय विज्ञान याला "psychosomatic impact" म्हणते, म्हणजे मानसिक स्थिती शरीराच्या कार्यक्षमतेवर प्रभाव टाकते. तणाव, चिंता, असुरक्षितता हे हार्मोन्सच्या असंतुलनाला कारणीभूत ठरू शकतात, जे गर्भधारणेस अडथळा ठरतात.

आयुर्वेदातही याचे स्पष्टीकरण आहे. आयुर्वेदानुसार स्त्रीच्या शरीरातील वात, पित्त व कफ या त्रिदोषांचे संतुलन व गर्भधारणेसाठी आवश्यक असणारे "शुद्ध आर्तव" आणि "शुद्ध शुक्र" यांचे अस्तित्व महत्त्वाचे असते. मानसिक स्थितीमुळे वातदोष वाढल्यास गर्भधारणेत अडचणी येऊ शकतात.

यासाठी आयुर्वेद "मनोनिग्रह" म्हणजेच मनाची शांती राखण्यावर भर देतो. काही विशिष्ट औषधी वनस्पती जसे की अशोक, लोध्र, शतावरी आणि अश्वगंधा या मानसिक तणाव कमी करून गर्भधारणेस पूरक वातावरण तयार करतात.

स्त्रीचा आतला आवाज – दुर्लक्षित नको

जर तुमच्या जोडीदाराने तुम्हाला सांगितले की तिला गर्भधारणा होण्यात अडथळा येऊ शकतो, तर त्याकडे दुर्लक्ष करू नका. कोणतीही स्त्री सहजपणे हे उघडपणे सांगत नाही. गर्भधारणा हा तिच्या आत्ममूल्याशी जोडलेला विषय असतो. ती जर हे बोलत असेल, तर ती आतून काहीतरी जाणवते आहे.

हे एक प्रकारचे "Intuitive Knowing" असू शकते – जिथे तिचे शरीर आणि मन आधीच इशारा देत असतात. आधुनिक विज्ञान हे अजून पूर्ण समजावून घेण्याच्या प्रक्रियेत आहे, पण आयुर्वेदाने हे फार पूर्वीच ओळखले आहे.

समजून घ्या, आधार बना

तुम्ही जोडीदार म्हणून तिचा विश्वास ठेवा. तिच्या भावना खऱ्या असू शकतात – कदाचित त्या तात्पुरत्या तणावामुळे असतील, कदाचित काही शारीरिक कारणामुळे. पण तिच्या त्या आतल्या आवाजाला दुय्यम समजू नका.

यावर उपाय आहेत – आधुनिक उपचार पद्धती (जसे की IUI, IVF) तसेच आयुर्वेदिक पंचकर्म व संतानसुखप्राप्तीसाठी विशिष्ट औषधोपचार.

शरीर आणि मन दोघांचीही तयारी गरजेची आहे.

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचय मला भाग ३

 

वैद्यकीय इतिहास आणि वंध्यत्व : एक अंतर्मुख करणारा दृष्टिकोन

"तुमच्या पत्नीला अल्सरेटिव्ह कोलायटिस आहे."

अल्सरेटिव्ह कोलायटिस हा पचनसंस्थेशी संबंधित एक गंभीर आजार आहे, ज्यामध्ये मोठ्या आतड्याला जळजळ होते आणि व्रण तयार होतात. या आजाराची स्थिती काही रुग्णांमध्ये अत्यंत तीव्र स्वरूपाची असते – दिवसातून 15-20 वेळा शौचालयाला जाण्याची गरज भासते, तीव्र थकवा जाणवतो, पोषणतत्त्वांची कमतरता निर्माण होते, आणि मानसिक आरोग्यावरही मोठा परिणाम होतो.

अशा स्थितीत गर्भधारणा होणे ही एक मोठी अडचण ठरू शकते. अनेक वैद्यकीय तज्ज्ञ या आजारामुळे गर्भधारणेवर परिणाम होऊ शकतो असे सांगतात, तर काही डॉक्टर हे कारण नाकारतात. त्यामुळे अनेक वेळा रुग्णाला "अस्पष्टीकृत वंध्यत्व" (Unexplained Infertility) असे निदान दिले जाते – जे ऐकायला साधे वाटले तरी प्रत्यक्षात मानसिकदृष्ट्या अत्यंत ताणतणाव निर्माण करणारे ठरते.

वैद्यकीय इतिहास लक्षात घेणं का गरजेचं आहे?

तुमच्या वैद्यकीय इतिहासात असलेल्या अनेक गोष्टी गर्भधारणेस बाधा आणू शकतात – जसे की:

• पूर्वीचे आजार – अल्सरेटिव्ह कोलायटिससारखे जठरांत्राशी संबंधित आजार, ट्युबरक्युलोसिस, थायरॉइडचे विकार, मधुमेह.

• शस्त्रक्रिया – पेल्विक किंवा युटेरसवरील शस्त्रक्रिया, अपेंडिक्स काढण्याचे ऑपरेशन.

• औषधोपचार – दीर्घकाळ घेतलेली अँटीबायोटिक्स, स्टिरॉइड्स, कीमोथेरपी.

• परिवारातील इतिहास – एखाद्या नातलगाला गर्भधारणेची अडचण, वारंवार गर्भपात, लवकर रजोनिवृत्ती.

आयुर्वेद काय सांगतो?

आयुर्वेदात बीज, बीजभूमी आणि गर्भाशयाच्या आरोग्याचा विशेष विचार केला जातो. जर आतड्यांमध्ये जळजळ असेल (जसे की अल्सरेटिव्ह कोलायटिस), तर 'आग्नी' मंद होतो, धातू पोषण साखळी बिघडते, आणि रज व शुक्र धातू अशुद्ध होण्याची शक्यता असते. त्यामुळे अशा स्थितीत अगोदर शरीरशुद्धी (पंचकर्म), आहारविहाराचे योग्य मार्गदर्शन, आणि गर्भधारणेपूर्वी बीज शुद्धी हा भाग अत्यंत महत्त्वाचा ठरतो.

'छोट्या' वाटणाऱ्या गोष्टींची किंमत

कधीकधी लोक लहानसहान गोष्टींकडे दुर्लक्ष करतात – जसे की पत्नीने कॉलेजमध्ये कधीच गरोदर न होणे, पाचक आजार वारंवार होणे, मासिक पाळीमध्ये नियमित त्रास. पण या गोष्टी अंतर्गत आरोग्याचे संकेत असू शकतात. काही पुरुष प्रजनन क्षमता कमी झालेली असूनही "मी तर अगदी ठणठणीत आहे!" असं मानतात.

तसेच, वंध्यत्वाचा खरा कारण शोधण्याच्या नादात काही लोक मूळ गोष्टीच विसरतात. "तिच्या गर्भाशयात IUD आहे हे विसरले!" – अशी एक केससुद्धा मी पाहिली आहे. त्यामुळे, फक्त निदानांच्या मागे न लागता संपूर्ण वैद्यकीय इतिहासाची समज आणि होलिस्टिक विचार करणं अत्यंत गरजेचं आहे.

निष्कर्ष

तुमच्या आयुष्यातील कोणत्याही टप्प्यावर जर गर्भधारणेची अडचण येत असेल, तर आपल्या शरीराचं आणि वैद्यकीय इतिहासाचं सखोल निरीक्षण करा. आधुनिक वैद्यक आणि आयुर्वेद दोघांची मदत घेऊन योग्य निदान आणि उपचार निवडणं हेच यशाचं गमक आहे.

आणि हो – स्वतःवर किंवा जोडीदारावर दोष ढकलू नका.
वंध्यत्व हा दोष नसून एक आरोग्यदायक दिशा दाखवणारा संकेत आहे.

#InfertilityJourney #TryingToConceive #UnexplainedInfertility #MaleInfertility #FemaleInfertility #FertilityAwareness #InfertilitySupport #InfertilityWarrior #InfertilityStruggles #AyurvedaForFertility #NaturalFertility #HolisticHealing #AyurvedicInfertilityTreatment #GarbhaSanskar #PanchakarmaForFertility #FertilityWithAyurveda

Dr. Bhushan Kale & Dr. Smita Kale.

Ayubhushan Ayurvedic fertility and Keraliya panchakarma centre

Contact - 9665351355

               - 8888511522

आई व्हायचयं मला..भाग २

गर्भधारणेचा प्रयत्न कधी सुरू करावा? – आधुनिक आणि आयुर्वेदिक दृष्टिकोनातून

तुम्ही कधी फर्टिलिटी क्लिनिकच्या वेटिंग रूममध्ये गेलात का? जर नाही गेलात, तर मी तुम्हाला त्या वातावरणाचं थोडं वर्णन करतो.

ती वेटिंग रूम नेहमीच लोकांनी गच्च भरलेली असते – उभं राहण्यालाही जागा नसते.

बहुतेक स्त्रिया, आणि त्यांच्यासोबत शांत, थोडेसे गोंधळलेले नवरे – ज्यांचं लक्ष क्लिनिकच्या कर्मचाऱ्यांकडून तेथील इतर जोडप्यांपर्यंत सारखं फिरत असतं. आणि त्या सर्वांची सरासरी वय काय असतं? बहुतेक सगळेच चाळीशीत प्रवेशलेले असतात!

माझ्या अनुभवातून हे लक्षात आलंय की, अनेक जोडप्यांनी खूप उशिरा प्रयत्न सुरू केलेले असतात. काहींच्या बाबतीत व्यस्त करिअर, काहींना आरोग्यविषयक अडचणी, काहींना "होईल तेव्हा होईल" असं वाटणं – यामुळे ही विलंबित वेळ आलेली असते.

पण खरंच विचार करा – योग्य वेळ कोणती?

गर्भधारणेच्या दृष्टीने "योग्य वेळ" ठरवणं ही वैयक्तिक बाब असली, तरी यामागे काही विज्ञान आणि आयुर्वेदिक तत्वज्ञान आहे – जे प्रत्येक जोडप्याने लक्षात घेतलं पाहिजे.

1. जैविक घड्याळाचा परिणाम (Biological Clock) – आधुनिक वैज्ञानिक दृष्टिकोन

सर्वप्रथम, आपल्याला हे लक्षात घ्यावं लागेल की स्त्री जन्मतःच एक ठरावीक अंडीशंख्यासह (eggs reserve) जन्मते. वयानुसार ही संख्या आणि अंड्यांची गुणवत्ता दोन्ही कमी होतात.

🔸 वयाच्या 27व्या वर्षापासून अंड्यांची गुणवत्ता घटू लागते.

🔸 35 नंतर ही गती अधिक वेगवान होते.

🔸 40 वर्षांनंतर गर्भधारणा होण्याची शक्यता लक्षणीयरीत्या कमी होते आणि गर्भपात, गर्भात दोष निर्माण होण्याचा धोका वाढतो.

या गोष्टी अनेक स्त्रियांना माहिती नसतात – आणि त्या ही माहिती 35 नंतर मिळते, जेव्हा वेळ निघून गेलेली असते.

आयुर्वेद काय सांगतो?

आयुर्वेदामध्ये 'प्रजननशक्ती' ही 'स्वस्थ बीज (गर्भ), योग्य क्षेत्र (गर्भाशय), अनुकूल काल (वय), आणि आरोग्यदायक आहार-विहार' या चार स्तंभांवर आधारित आहे.

📌 बीज (अंडे व शुक्राणू) योग्य असावेत. वय वाढल्यावर बीजदोष (ovum/sperm abnormalities) निर्माण होतात.

📌 काल – म्हणजे वय : सुश्रुत संहितेनुसार 16-30 हे स्त्री गर्भधारणेसाठी सर्वोत्तम वय मानले जाते.

📌 आहार, विहार आणि मानसशांती हे देखील गर्भधारणेसाठी अत्यंत आवश्यक आहेत.

2. जास्त वाट पाहिल्यामुळे गुंतागुंत निर्माण होते

अनेक जोडप्यांना वाटतं – थोडं थांबू, अजून सेटल होऊ, अजून थोडं पैसे कमवू, अजून ट्रॅव्हल करू… आणि हाच वेळ ओलांडतो.

✅ पण निसर्ग नियम पाळत नाही.

✅ आणि शरीर आपल्या इच्छेनुसार चालत नाही.

✅ तसेच वाढत्या वयानुसार हार्मोनल असमतोल, पीसीओडी, एंडोमेट्रियोसिस, अंडाशय निकामी होणे, अंडाणूंची गुणवत्ता कमी होणे – या सगळ्या समस्या वाढतात.

3. निर्णय घ्यायचा आहे – पण माहिती घेऊन

आजही अनेक महिला आणि जोडपी "होईल तेव्हा होईल..." असा विचार करतात. पण लक्षात ठेवा,

"प्रयत्नांची योग्य वेळ असते – आणि ती वेळ निघून गेल्यावर केवळ पछाडण्याशिवाय काही उरत नाही."

जर तुम्हाला बाळ हवं असेल, तर पुढील गोष्टी लक्षात घ्या –

🔹 वय: 25 ते 30 ही काळजीपूर्वक विचार करून गर्भधारणेची तयारी करण्याची योग्य वेळ आहे.

🔹 वंध्यत्वाचं मूल्यांकन: जर 6 महिने प्रयत्न करूनही गर्भधारणा होत नसेल, तर स्त्री-पुरुष दोघांनी तपासणी करून घ्यावी.

🔹 आयुर्वेदिक उपचार: पंचकर्म, वातशमन औषधी, बीजसुध्दी करणारे उपचार, जीवनशैलीत बदल यामुळे नैसर्गिक गर्भधारणा शक्य होते.

🔹 आधुनिक वैद्यक: टेस्टिंग, सोनोग्राफी, AMH टेस्ट, फॉलिकल मॅपिंग, हॉर्मोनल पॅनेल – यांचा आधार घ्या.

4. योग्य मार्गदर्शन आणि वेळेवर कृती – हीच गुरुकिल्ली

शेवटी हेच सांगावंसं वाटतं की –

📌 शरीर आणि वयाची मर्यादा ओळखा.

📌 "कधीतरी बघू" म्हणत वेळ वाया घालवू नका.

📌 शंका असेल तर लगेच तज्ञ डॉक्टरांचा सल्ला घ्या.

📌 आयुर्वेद आणि आधुनिक वैद्यक दोघांचा समन्वय करा.

📌 अनावश्यक उपचार टाळा, पण योग्य वेळ न घालवता कार्यवाही करा.

---

आपलं बाळ एक दिवस तुमच्या कुशीत यावं, हीच सर्वांची इच्छा असते – पण त्या दिवशीसाठी तयारी आणि प्रयत्न योग्य वेळी व्हायला हवेत.

गर्भधारणेची वाट पाहताना वेळेचा सन्मान करा, शरीराचं ऐका आणि आयुर्वेदिक विज्ञानाचा आधार घ्या – कारण वेळ गेल्यावर पश्चात्ताप उपयोगी ठरत नाही.

---

लेखक:

डॉ. भूषण काळे,

आयुभूषण आयुर्वेदिक फर्टिलिटी क्लिनिक, कोल्हापूर.

Contact - 9665351355

               - 8888511522

#InfertilityJourney #TryingToConceive #UnexplainedInfertility #MaleInfertility #FemaleInfertility #FertilityAwareness #InfertilitySupport #InfertilityWarrior #InfertilityStruggles #AyurvedaForFertility #NaturalFertility #HolisticHealing #AyurvedicInfertilityTreatment #GarbhaSanskar #PanchakarmaForFertility #FertilityWithAyurveda

आई व्हायचय मला भाग ३९

 

चेंज-अप :

 

इतर पर्यायांचा शोध घेत आम्ही चीनला जाणार होतो.  आमच्याकडे एका अनाथाश्रमाचे नाव होते.  आम्ही प्रक्रिया सुरू केली होती.  पण यादरम्यान, अजूनही काही -अनेक नाही तर काही - अधिक मूलगामी आणि/किंवा वादग्रस्त उपचारांचा प्रयत्न बाकी होता.  या पुढील प्रकरणामध्ये, मी त्यापैकी काही उपचारांबद्दल बोलेन, ज्यात शेवटी आमच्यासाठी उपयोगी ठरलेल्या उपचारांचा समावेश आहे - गर्भधारणा सरोगसी. 

 

शुक्राणू किंवा अंडी दाता वापरणे

 

ठीक आहे, हे एक मोठे आहे.  शारीरिकदृष्ट्या तितकेसे भावनिक नाही.  च्या साठी

 

या प्रक्रियेत प्रथमच, तुम्ही आणि तुमची पत्नी कदाचित अशा उपचारांचा विचार करत असाल ज्यामुळे तुमच्यापैकी फक्त एकाशी जैविक दृष्ट्या संबंधित मूल होईल.  काही लोकांना याचा त्रास होतो.  मला आणि माझ्या पत्नीला याचा त्रास झाला.  जोपर्यंत आमचा संबंध आहे, कोणतेही जैविक कनेक्शन अर्ध्यापेक्षा चांगले नव्हते.  कदाचित ही संपूर्ण "समान भागीदार" गोष्ट होती.  कदाचित तो फक्त साधा अहंकार होता.  पण कारण काहीही असो, आम्ही चांगले उमेदवार असलो तरीही हा पर्याय आम्हाला आकर्षित करणारा नव्हता.  तथापि, अनेक जोडप्यांसाठी, शुक्राणू किंवा अंडी दान हा केवळ व्यवहार्य पर्याय नाही तर स्वागतार्ह आहे - विशेषत: जर याचा अर्थ पत्नी तिच्या बाळाला जन्मापर्यंत घेऊन जाऊ शकते.  जुन्या काळी शहरात शुक्राणू दान हा एकमेव खेळ होता.  शुक्राणू प्राप्त करणे सोपे, गोठवण्यास सोपे आणि बीजारोपण करणे सोपे होते.  ते अजूनही आहे .  तथापि , ICSI सारख्या अधिकाधिक उपचारांमुळे ( धडा 8 पहा ) , दान केलेल्या शुक्राणूंची गरज कमी होत चालली आहे .¹7 दान केलेली अंडी , दुसरीकडे , ही एक वेगळीच गोष्ट आहे - विशेषत: आता इतके " वृद्ध "  पेक्षा कमी अंडी पुरवठा असलेल्या स्त्रिया गर्भवती होण्याचा प्रयत्न करत आहेत.

 

अंडी दान कसे कार्य करते ?

 

" अंडी दानासाठी लागणारे तंत्रज्ञान सुमारे 20 वर्षे आहे , परंतु त्या काळात ते हजारो अपत्यहीन जोडप्यांना देवदान ठरले आहे .  शुक्राणूंप्रमाणे, ज्याला कॅथेटरद्वारे थेट गर्भाशय ग्रीवामध्ये बीजारोपण केले जाऊ शकते, दान केलेली अंडी मिळवणे जवळपास सोपे नसते.  तुमच्या मानक IVF सारख्याच प्रक्रियेमध्ये, दात्यावर गर्भनिरोधक गोळ्या, ल्युप्रॉन, आणि अनेक फॉलिकल-उत्तेजक इंजेक्शन्सचा भडिमार केला जातो ज्यामुळे तिची शक्य तितकी अंडी तयार होतात (अशा प्रकारे तुम्हाला तुमच्यासाठी सर्वोत्तम धमाका मिळेल.  बोक) .  त्याच वेळी, अंतिम हस्तांतरणासाठी तुमच्या पत्नीने तिचे शरीर दात्याशी "सिंक अप" केले पाहिजे.  दात्याप्रमाणेच, तिने गर्भनिरोधक गोळ्या आणि ल्युप्रॉन घेणे आवश्यक आहे, परंतु शॉट्सऐवजी, तिला फक्त एक गोळी घेणे आवश्यक आहे किंवा गर्भाशयाच्या पिकण्याचे हार्मोन, इस्ट्रोजेनचे व्यवस्थापन करणारे त्वचेचे पॅच घालणे आवश्यक आहे.  योग्य वेळ आल्यावर, दात्याची अंडी प्रथम काढली जातात, नंतर पेट्री डिशमध्ये तुमच्या शुक्राणूमध्ये मिसळली जातात आणि शेवटी तुमच्या पत्नीच्या शरीरात कशासाठी पुनर्रोपण केली जातात.

 

एक यशस्वी गर्भधारणा ही आशा करू शकते.  "

 

आणि एखाद्याला अंडी दाता कसा सापडतो ?

 

 " सुदैवाने , अंडी दाता बऱ्यापैकी आहेत .  हे यकृत किंवा मूत्रपिंडाचा मागोवा घेण्याचा प्रयत्न करण्यासारखे नाही.  कदाचित याचे कारण असे की यकृत किंवा किडनी दातांच्या विपरीत, अंडी देणाऱ्यांना त्यांच्या जैविक सामग्रीसाठी खरोखरच पैसे दिले जातात, काही प्रकरणांमध्ये ते खूपच सुंदर असतात.  मला वाटते, काही मार्गांनी, "दाता" हा शब्द थोडा चुकीचा आहे, परंतु नंतर पुन्हा, "अंडी विकणारा" खूप मूर्ख वाटतो.  अनेक जोडपी त्यांच्या प्रजनन क्षमतेच्या डॉक्टरांसोबत त्यांचा अंड्याचा शोध सुरू करतील आणि समाप्त करतील - शक्यतो त्यांच्या स्वत:च्या क्लिनिकमध्ये दाता शोधूनही - मी अंडी दान करण्यात माहिर असलेल्या प्रतिष्ठित दलाल किंवा संस्थेचा शोध घेण्यास जोरदार प्रोत्साहन देईन.  या व्यावसायिकांनी केवळ सर्व उमेदवारांची काळजीपूर्वक तपासणी केली नाही तर ते कोणत्याही विवादांवर वाटाघाटी करण्यात आणि सर्व कायदेशीर दस्तऐवजांमध्ये मदत करतील जे तुम्ही कल्पना करू शकता, ते खूपच मोठे आहे. 

 

"तर ह्यासाठी अंडी किती आहेत दिवस?  "

 

तुम्ही कुठे जात आहात आणि तुम्ही काय शोधत आहात यावर हे सर्वस्वी अवलंबून आहे. जर एखादा मित्र किंवा नातेवाईक हात देण्यास तयार असेल (किंवा काही अंडी जसे असेल तर) , तर ते तुम्हाला काही किंमत देऊ शकत नाहीत. जर , वर  दुसरीकडे, तुम्हाला आयव्ही लीगचे शिक्षण आणि व्हायोलिनची आवड असलेला गोरा-केस असलेला, निळ्या डोळ्यांचा डोनर हवा आहे, तर तुम्ही जास्त बोलू शकता - खरोखर काहीही.  तुमच्या जवळ $7,500 शुल्क आकारणार आहे. तथापि, हे लक्षात ठेवा की त्यात अजूनही IVF उपचार, अनेक औषधे, कायदेशीर खर्च आणि ब्रोकर (सर्वात योग्य) शुल्क आकारेल असे कोणतेही शुल्क समाविष्ट नाही.  जेव्हा सर्व काही सांगितले जाते आणि पूर्ण केले जाते तेव्हा आपण $ 35,000 च्या वर बोलू शकतो!

 

" पण आपण माझ्या पत्नीसारखी दिसणारी स्त्री शोधू शकतो, बरोबर?

 

" होय, एका मर्यादेपर्यंत तुम्ही हे करू शकता. बहुतेक दलाल तुम्हाला संभाव्य उमेदवारांची यादी सादर करतील ज्यांची शारीरिक वैशिष्ट्ये आणि

 

सर्व वैशिष्ट्ये तपशीलवार सूचीबद्ध केली जातील.  बर्‍याच प्रकरणांमध्ये, तुम्हाला तुमची निवड करण्यात चांगली मदत करण्यासाठी तुम्ही त्या महिलेचे छायाचित्र देखील पाहू शकता.  तथापि, बाळ तुमच्या पत्नीच्या जैविक मुलासारखे दिसत असल्याने, याचा अर्थ ते तिचे जैविक मूल आहे असा होत नाही - आणि तुमच्या दोघांनी समोरच्याने चर्चा करणे अत्यावश्यक आहे की ही समस्या किती असेल.  दुसऱ्या शब्दांत, तुम्ही कोणाला सांगाल, तुमच्या भावी मुलाला ते कधी समजावून सांगाल, आणि एकदा ते समजण्याइतपत वय झाल्यावर तुम्ही ते कसे हाताळाल?  तुमची बायको या बाळाला घेऊन जाईल आणि शेवटी प्रसूती करेल, हे लक्षात घेता, अंडी दाताबद्दल कोणालाही (अर्थातच तुमच्या मुलाशिवाय) - अगदी जवळचे कुटुंब आणि मित्रही नाही हे सांगण्याचा युक्तिवाद नक्कीच केला जाऊ शकतो.  तथापि, असे कधीच घडले नसल्याची बतावणी करण्याआधी, कलंक आणि अन्यायकारक ओझे विचारात घेणे महत्त्वाचे आहे, हे आपल्या मुलाला किंवा तिला कळल्यावर त्याच्यावर पडू शकते.  हे मान्य आहे की, अंडी दाता वापरण्याचा निर्णय हा इतर कोणाचाही व्यवसाय नाही, परंतु त्याच टोकनद्वारे तुम्हाला ते तुमच्या कुटुंबाचे "डर्टी लिटल सीक्रेट" बनवायचे नाही.

 

ऐका, ही काही अतिशय अवघड गोष्ट आहे, आणि दुर्दैवाने तुम्ही ते कसे हाताळावे किंवा कसे करू नये हे सांगण्यासाठी कोणतेही नियमपुस्तक नाही.  त्यामुळे या रस्त्यावर उतरण्यापूर्वी तुम्ही दोघेही एकाच पानावर असल्याची खात्री करा.  आणि सर्व प्रकारे, आपण नसल्यास इतर पर्यायांचा गांभीर्याने विचार करा.  पुढे काय एका पतीचे प्रत्यक्ष खाते आहे ज्याने (त्याच्या पत्नीसह, अर्थातच) त्यांच्या मुलांना अंडी देणगीद्वारे गर्भधारणा केली.  तुम्ही पहाल की, हा निर्णय कधीच हलकेपणाने घ्यायचा नसतो, परंतु, त्याच चिन्हाने, मी कधीही अशा जोडप्याला भेटलो नाही जे त्यांनी ते केले याचा आनंद वाटण्याशिवाय काहीही नव्हते. 

 

 

 

फ्रँकची कथा¹8

 

फ्रँक 38 वर्षांची आहे आणि मिंडीशी लग्न होऊन आठ वर्षे झाली आहेत.  ते पाच वर्षांच्या सुंदर जुळ्यांचे पालक आहेत ज्यांची गर्भधारणा अंडी दानातून झाली होती.  मिंडीला नैसर्गिकरित्या गर्भधारणेची शक्यता फारच कमी असल्याचे समजल्यानंतर (अंड्यांच्या खराब गुणवत्तेमुळे) या जोडप्याने प्रथम

 

गर्भधारणेच्या कमी पारंपारिक पद्धतींकडे वळले, ज्यात वनौषधीशास्त्रज्ञ आणि अॅक्युपंक्चरिस्ट यांचा समावेश आहे, तरीही डॉक्टरांनी त्याविरुद्ध सल्ला दिला होता.  फ्रँकचेही आरक्षण होते.  "मला माहित होते की या सर्वांगीण पद्धती काम करत नाहीत, पण मला वाटले की तिला त्यातून जाऊ देणे आणि दुसरा बूट पडण्याची वाट पाहणे चांगले आहे." जे, सुमारे एक वर्षानंतर, शेवटी ते झाले.  मी फ्रँकला त्यांच्या मनःस्थितीबद्दल विचारले.  "अत्यंत चिंता . पुढची पायरी काय असावी हे माहित नाही . खूप गोंधळ . आणि त्यामुळे लग्नावर ताण आला . " त्यांच्या उपलब्ध पर्यायांचे वजन केल्यानंतर, मिंडी आणि फ्रँक यांनी थोडक्यात दत्तक घेण्याचा विचार केला, परंतु त्याऐवजी अंडी दान निवडले.  माझा नेहमीच निसर्गाच्या संगोपनावर विश्वास आहे, त्यामुळे आपण कोणता मार्ग निवडला याची मला पर्वा नव्हती.  मिंडीला माझ्यापेक्षा खूप वाईट वाटले, कारण ती जैविक पालक होणार नव्हती, त्यामुळे तिला अपराधीपणाच्या समस्या होत्या.  "शेवटी, कदाचित ती या बाळांना घेऊन जाऊ शकते म्हणून, दात्याच्या अंडींसोबत जाण्याचा मिंडीचा निर्णय होता (जे शेवटी, एकाच दातासह काम करण्यासाठी तीन प्रयत्न केले गेले)." स्पष्ट निराशा व्यतिरिक्त, आर्थिक  ओझे

 

प्रचंड होते.  प्रचंड !  माझ्या आईचे निधन झाल्यावर माझ्या आईने माझ्यासाठी काही पैसे सोडले - फारसे काही नाही.  आम्ही प्रत्येक वेळी त्या ट्रस्ट फंडात बुडवत होतो.  अरेरे, आणखी 25 भव्य आहेत.  "ते पैसे मुलांचे कॉलेज फंड असायचे, पण आता ते जवळपास संपले आहे." मी फ्रँकला विचारले की अंडी दान प्रक्रिया कशी चालते.  "तुम्ही एजन्सीमधून जाता. एजन्सी तुम्हाला पाहण्यासाठी प्रोफाइल्सचा एक समूह देते. त्यांच्याकडे स्त्रियांची छायाचित्रे आणि बायोस असतात, आणि तुम्ही एक किंवा दोन किंवा तीन तुम्हाला स्वारस्य असलेले निवडता; मग एजन्सी जाते आणि तपासते की काय आहे.  उपलब्धता आहे, आणि तेच आहे. मला वाटते की आम्ही तिला एक पत्र देखील लिहिले आहे की आम्हाला वाटते की ती आमच्यासाठी योग्य असेल आणि आम्हाला तिच्या अंडीने आमचे कुटुंब बनवायचे आहे. " जरी मिंडी मुलांशी जैविक दृष्ट्या संबंधित नसली तरी (  किंवा कदाचित त्यामुळे) , तिला शारीरिकदृष्ट्या स्वतःसारखाच दाता शोधायचा होता.  अंडी देणाऱ्यांबद्दल कोणाला माहिती असेल आणि त्यांना कधी कळेल असा प्रश्न यातून निर्माण झाला होता.  "आमच्या कुटुंबियांना सुरुवातीपासूनच सर्व काही माहित होते आणि ते पूर्णपणे सपोर्टिव्ह होते. आम्ही मित्रांसोबत फारसे-आगामी नव्हतो. निदान सुरुवातीला तरी.

 

बाहेरच्या जगाशी चर्चा करताना थोडी लाज आणि भीती वाटली.  कोणत्याही स्तरावर.  जसजसे आपण प्रवास करत गेलो, तसतसे ते कमी होत गेले, परंतु त्यातील काही आजही शिल्लक आहेत.  आम्ही अंडी दान केले ही वस्तुस्थिती आम्ही मुक्तपणे चर्चा करत नाही.  हे असे काहीतरी आहे ज्याच्याशी आम्ही अजूनही सहमत आहोत.  "मुलांच्या संदर्भात, फ्रँक आणि मिंडी यांनी अद्याप त्यांना सांगितले नाही, परंतु आता ते समजण्यास पुरेसे वय झाले आहेत म्हणून तसे करण्याचा प्रत्येक हेतू आहे. ¹9 आणि स्वतः देणगीदाराचे काय? प्रोटोकॉलप्रमाणे, फ्रँक आणि मिंडी यांचा कोणताही संपर्क नाही.  लहान मुलांनी प्रौढांप्रमाणे संवाद साधण्याचा प्रयत्न केला याबद्दल त्याला कसे वाटते, असे विचारले असता त्याने अगदी ठामपणे उत्तर दिले, "हा पर्याय नाही.  " तरीही , ते जे काही गेले त्याबद्दल , फ्रँकला कोणताही पश्चात्ताप नाही . " ते अत्यंत तणावपूर्ण होते .  पण शेवटी मी म्हणेन की याने आम्हांला खूप जवळ आणले कारण आम्ही कठीण आव्हानाला सामोरे गेलो आणि दुसऱ्या टोकाला अखंडपणे बाहेर आलो.  मला असे वाटत नाही की त्याबद्दल काही नकारात्मक आहे, मला दिवसातून दोनदा तिला शूट करावे लागले किंवा ते काहीही असो.  हा एक खडबडीत अनुभव होता - जो मला आवडणार नाही

 

पार केले आहे - परंतु शेवट निश्चितपणे साधनांचे समर्थन करतात.  "

 

सरोगेटच्या बाजूने डोनर एग्ज , प्लीज .

 

 दुस-या महिलेची अंडी रोपण करणे तुमच्यासाठी पुरेसे उच्च तंत्रज्ञान नाही ? घाबरू नका . जी स्त्री व्यवहार्य अंडी तयार करू शकत नाही आणि मुदतीपर्यंत वाहून घेऊ शकत नाही , त्यांच्यासाठी एक वाढत्या लोकप्रिय पर्याय म्हणजे पतीचे शुक्राणू एकत्र करणे  दुसर्‍या स्त्रीची अंडी (दात्याची) आणि नंतर परिणामी भ्रूण मुदतीसाठी घेऊन जाण्यासाठी दुसर्‍या स्त्रीला (सरोगेट) भाड्याने द्या. चाळीशी आणि पन्नासच्या दशकातील अनेक सेलिब्रिटी या मार्गावर गेले आहेत, ते दात्याची अंडी वापरण्याचे कबूल करतील की नाही.  समलैंगिक जोडप्यांसाठी देखील एक लोकप्रिय पर्याय , तसेच एकल पुरुष ज्यांना मुले हवी आहेत ( ऑक्सिमोरॉन असेल तर ).  नवर्‍याने अंडी देणाऱ्याचे कृत्रिमरित्या बीजारोपण केले आहे का? म्हणजे, चित्रपटगृहातील एक कर्मचारी तुम्हाला तिकीट विकतो आणि दुसरा कर्मचारी ते फाडतो, हे इतके मूर्खपणाचे नाही का?

 

कारण जर एकाच स्त्रीने दोन्ही अंडी तयार केली आणि ती वाहून नेली (दुसर्‍या शब्दात, ती जैविक आणि जन्मदात्री दोन्ही आहे) तर तुम्हाला धोका आहे - कितीही किरकोळ - पालकांच्या ताब्यासाठी तिला संघर्ष करावा लागेल.  जर तुम्ही दोन महिलांमधील कर्तव्ये विभाजित केली तर ती सर्व काही नष्ट होईल अशी भयानक परिस्थिती.  तथापि, कृपया लक्षात ठेवा की, अंडी दाता आणि सरोगेट दोन्ही मिळणे प्रतिबंधात्मक महाग आहे आणि ज्यांच्याकडे स्वतःचे नेटवर्क टीव्ही शो नाही त्यांच्यासाठी पर्याय नाही.

 

भ्रूण दत्तक

 

 नरक, कोण म्हणतो की तुम्हाला दान केलेल्या अंडी किंवा दान केलेल्या शुक्राणूंसह थांबावे लागेल?  का पुढे जा आणि आपल्या बायकोमध्ये संपूर्ण उद्गार का बिंबवत नाही?  दान केलेले भ्रूण सहसा अशा जोडप्यांकडून येतात जे यशस्वी (किंवा अयशस्वी) IVF उपचारानंतर, त्यांचा उरलेला साठा तुमच्यासारख्या वंध्यत्व ग्रस्तांना अज्ञातपणे दान करण्याचे निवडतात.  जर तुम्ही मला विचाराल तर तेही निःस्वार्थ सामग्री.  मला माहित आहे की मी ते करू शकत नाही.  असो, जोडप्यांसाठी हा एक उत्तम पर्याय आहे

 

ज्याला (अ) एक मूल असणं गंमतीशीर वाटू शकतं जे एका जोडीदाराच्या दुसर्‍यापेक्षा "अधिक" आहे आणि (b) गर्भधारणा झाल्याबद्दल तीव्रतेने वाटतं.  तसेच, अधिक "पारंपारिक" दत्तक घेण्याच्या विरोधात, तुम्ही जन्मदात्या आईचा धोका दूर केला आहे जी अचानक तिचे मत बदलते. 

 

इम्यून थेरपी

 

जीभेसह - ल्युकोसाइट इम्यून थेरपी आणि इंट्राव्हेनस इम्युनोग्लोब्युलिन सारखी वळण देणारी नावे, या प्रक्रिया इतक्या वादग्रस्त आहेत की अनेकांना या देशात कायदेशीर देखील नाही.  मी याबद्दल अधिक खोलवर विचार करणार नाही (जर मला ते समजले नसेल तर इतर कोणत्याही कारणास्तव), परंतु जर तुम्ही परदेशी फोन कॉलमध्ये गुंतवणूक करण्यास इच्छुक असाल, तर मला खात्री आहे की बेल्जियममध्ये कोणीतरी डॉक्टर आहे जो'  तुम्हाला आणखी सांगायला आवडेल. 

 

गर्भावस्थेतील सरोगसी

 

 शेवटी एक प्रक्रिया आहे ज्यातून मला माझ्या मार्गाने फुशारकी मारण्याची गरज नाही.  चांगले किंवा वाईट , मला याबद्दल चांगलेच माहित आहे .  अंडी दानाप्रमाणे, गर्भावस्थेच्या सरोगसीसाठी तृतीयांशाचा सहभाग आवश्यक असतो

 

पार्टी, पण इथे ट्विस्ट आहे: दुसऱ्याची इझी घेऊन ती तुमच्या बायकोला वाहून नेण्यासाठी देण्याऐवजी, तुमच्या पत्नीची अंडी (तुमच्या शुक्राणूंसह) दुसऱ्या स्त्रीमध्ये (सरोगेट) तिला वाहून नेण्यासाठी रोपण केली जातात.  नकारात्मक बाजू अशी आहे की तुमच्या पत्नीला गर्भधारणा अनुभवता येत नाही (जसे की कोणीही पुरुष खरोखरच याला नकारात्मक बाजू म्हणू शकतो) परंतु वरची बाजू अशी आहे की परिणामी कोणतीही मुले 100 टक्के जैविकदृष्ट्या तिची आणि तुमची असतात.  अर्थात, अंडी देणगी (किंवा त्याउलट) पेक्षा तुम्ही गर्भधारणा सरोगसी फक्त "निवड" करू शकता असे नाही.  हे सर्व प्रथम आपल्या वंध्यत्वाच्या समस्या कशामुळे उद्भवते यावर अवलंबून आहे.  उदाहरणार्थ, जर तुम्ही आणि तुमच्या पत्नीने परिपूर्ण भ्रूण तयार केले परंतु कोणीही घेतले नाही, तर गर्भधारणा सरोगेट हा एक व्यवहार्य पर्याय असू शकतो.  दुसरीकडे, जर तुमच्या पत्नीची पुनरुत्पादक प्रणाली पूर्णपणे ठीक आहे, परंतु तिची अंडी नाहीत, तर अंडी दाताला अधिक अर्थ प्राप्त होईल.  "अस्पष्टीकृत वंध्यत्व" हे असे निराशाजनक निदान होण्याचे आणखी एक कारण आहे

 

खरे सांगायचे तर, कोणत्याही डॉक्टरांनी कधीही गर्भधारणा सरोगसीचा प्रयत्न करण्याची शिफारस केलेली नाही.  खरं तर, अनेकांनी याला परावृत्त केले.  प्रचलित शहाणपण असे होते: जर एखाद्या स्त्रीच्या वंध्यत्वाचे निदान केले जाऊ शकत नसेल, तर तिची अंडी चुकीची असण्याची शक्यता जास्त असते - अशा परिस्थितीत, त्यांना घेऊन जाण्यासाठी दुसरी स्त्री नियुक्त करणे व्यर्थ ठरेल.  दुसरीकडे, माझ्या पत्नीचा वेगळा विश्वास होता.  आमच्या सर्व IVF मध्ये, तिला अंडी निर्माण करण्यात कोणतीही अडचण आली नाही आणि आमचे भ्रूण नेहमीच चांगले होते.  जेव्हा ते तिच्या शरीरात परत आले तेव्हाच गोष्टी वेगळ्या झाल्या.  तिच्या मनात (आणि, त्यावेळी, फक्त तिचे मन) याचा अर्थ असा होतो की दोष तिच्या स्वतःच्या प्रजनन प्रणालीमध्ये कुठेतरी असावा.  खरं तर, आम्ही प्रत्यक्षात प्रयत्न करण्याच्या खूप आधी तिने गर्भधारणेच्या सरोगसीची तपासणी सुरू केली होती, आणि जर डॉक्टरांच्या (आणि काही प्रमाणात मी) निराशा केली नसती, तर आम्ही कदाचित ते आधीच शोधले असते.  या पुस्तकात मी काही वेळा मांडलेल्या एका मुद्द्यावर जोर देण्यासाठी मी तुम्हाला हे सांगत आहे.  तुमच्या पत्नीचे शरीर तिच्यापेक्षा चांगले कोणीही जाणत नाही.  आणि विज्ञान महान आहे, आणि डॉक्टर अमूल्य आहेत, आपण देखील पाहिजे

 

अ)    चांगल्या जुन्या सामान्य ज्ञानाची शक्ती कधीही कमी करू नका, (ब) "चौकटीच्या बाहेर विचार करण्यास कधीही घाबरू नका," आणि (सी) कधीही, मी पुन्हा पुन्हा सांगत नाही, मिशनवर असलेल्या स्त्रीच्या आतड्याच्या भावनांकडे दुर्लक्ष केले नाही.  जर मी तिचे बोलणे लवकर ऐकले असते तर कदाचित आम्ही सात, आठ आणि नऊ असे एकूण IVF टाळू शकलो असतो.  अंडी दात्यांप्रमाणेच

 

 

 

सरोगेट शोधणे,

 

गर्भधारणेचे सरोगेट्स अनेक वेगवेगळ्या स्त्रोतांद्वारे शोधले जाऊ शकतात - कुटुंब आणि मित्र, वैयक्तिक जाहिराती आणि व्यावसायिक दलाल हे सर्वात सामान्य मार्ग आहेत.  आम्ही लॉस एंजेलिसमधील सेंटर फॉर सरोगेट पॅरेंटिंग (सीएसपी) नावाची संस्था वापरली आणि मी त्यांची जास्त शिफारस करू शकत नाही.  तुम्ही या प्रकारची सेवा द्यावी अशी मागणी करता त्याप्रमाणे ते काळजीवाहू, कसून आणि व्यावसायिक होते.  आता, गर्भधारणेच्या सरोगेट्सबद्दल चांगली बातमी येथे आहे.  ते तरूण, 25-वर्षांचे नसावेत.  अंडी दातांच्या विपरीत, जे तुम्हाला त्यांच्या शारीरिक सामग्रीचा एक भाग देत आहेत, एक गर्भधारणा सरोगेट आहे

 

मानवी ओव्हनपेक्षा थोडे अधिक;  जोपर्यंत तिची तब्येत चांगली आहे आणि मूल होण्यास सक्षम आहे तोपर्यंत ती एक सक्षम उमेदवार आहे.  म्हणूनच तुम्ही कदाचित ऐकले असेल की माता त्यांच्या मुलीच्या बाळांसाठी गर्भधारणा सरोगेट आहेत.  ही वाईट बातमी आहे: अंडी दातांच्या तुलनेत, गर्भधारणेचे सरोगेट येणे जवळजवळ तितके सोपे नसते.  खरं तर, जेव्हा आम्ही पहिल्यांदा CSP मध्ये गेलो होतो, तेव्हा प्रत्येक दहा इच्छुक जोडप्यांसाठी फक्त एक सरोगेट होता.  दुसऱ्याच्या बाळाला जन्म देण्यासाठी नऊ महिने आयुष्याचा त्याग करण्यास तयार असलेली खरोखर पात्र स्त्री शोधणे इतके सोपे नाही.  मग कोणीही विचारी व्यक्ती असे का करेल, तुम्ही विचाराल?  बरं, नक्कीच पैसे आहेत.  सुमारे $30,000 सरासरी.  परंतु बहुतेक महिलांसाठी आर्थिक भरपाई हा प्रेरणादायी घटक नसतो.  आमच्या स्वत: च्या सरोगेटने हे असे सांगितले: " मी देवदूत होण्याच्या सर्वात जवळ येऊ शकतो." माझा स्वर्गावर विश्वास नाही.  माझा नरकावर विश्वास नाही.  पण माझा विश्वास आहे

 

ती स्त्री देवदूत आहे.  ती नेहमीच आमची देवदूत असेल. 

 

"खूप गोड. पण या गोष्टीची किंमत किती आहे?"

 

 खूप काही.  IVF मध्येच, सर्व औषधोपचार, कायदेशीर फी, ब्रोकर फी आणि सरोगेटचे 30 मोठे पैसे, तुम्ही कदाचित $ 75,000 ते $ 100,000 डॉलर्सच्या जवळपास कुठेतरी पाहत असाल.  मला माहित आहे .  ते वेडे आहे.  पण चमत्कार स्वस्तात मिळत नाहीत. 

 

 

 

 

"मग गर्भावस्थेची सरोगसी कशी कार्य करते?"

 

बरं, मी आधी सांगितल्याप्रमाणे, जर तुम्हाला खरोखरच छान सासरे मिळत नाही आणि तिच्या हातावर खूप वेळ आहे, गर्भधारणेच्या सरोगसीचा सर्वात कठीण भाग म्हणजे सरोगेट शोधणे.  प्रथम स्थान  लक्षात ठेवा, सरोगसी ही एकमेव प्रक्रिया आहे ज्यासाठी तृतीय पक्षाचा दररोजचा सहभाग आवश्यक असतो.  तुम्ही फक्त अप्रत्यक्षपणे किंवा निनावीपणे दुसऱ्या स्त्रीशी व्यवहार करत नाही.  तुम्ही संभाव्यत: तुमच्या मुलाला (चे) एका आभासी अनोळखी व्यक्तीकडे सोपवत आहात

 

वर्ष  जुळणी प्रक्रियेच्या सर्व तपशीलांमध्ये न जाता, आम्ही भाग्यवान आहोत असे म्हणणे पुरेसे आहे.  आमची सरोगेट ( तिच्या पतीसह ) आम्ही भेटलेली पहिली व्यक्ती होती , आणि कनेक्शन त्वरित होते .  एकमात्र संभाव्य दोष म्हणजे ते उत्तर कॅलिफोर्नियामध्ये 300 मैलांपेक्षा जास्त दूर राहत होते, परंतु कृतज्ञतापूर्वक याने कधीही समस्या निर्माण केली नाही.  एकदा आमचे कनेक्शन स्थापित झाले आणि आम्ही एकत्र काम करण्यास सहमत झालो, पुढची पायरी म्हणजे सरोगेटचे सायकल माझ्या पत्नीच्या सायकलशी सिंक करणे.  बर्‍याच प्रकारे, हे आमच्या इतर सर्व IVF उपचारांसारखेच होते, हस्तांतरणाच्या अंतिम टप्प्याला सोडून, ​​माझ्या पत्नीच्या ऐवजी सरोगेटच्या शरीरात भ्रूण (त्यापैकी चार) ठेवण्यात आले होते.  यातील आणखी एक फायदा म्हणजे माझी पत्नी आता त्या भयानक प्रोजेस्टेरॉन शॉट्सपासून दूर होती, आणि जसे घडले, ती जुळी मुले घेऊन जाण्याच्या आणखी भयानक आणि अस्वस्थ कामासाठी देखील हुक ऑफ होती.

 

 

 

"ती मुलं चोरतील अशी भीती वाटत नव्हती का?"

 

मी आणि माझ्या पत्नीला खूप विचारलं.  खरे सांगायचे तर, आम्ही सीएसपी बरोबरच्या आमच्या पहिल्या भेटीत स्वतःला हे विचारले होते - आणि त्यांनी आम्हाला दिलेले उत्तर असे होते: त्यांच्या सर्व वर्षांमध्ये असे करत असताना, कधीही, एकदाही नाही, "कधीही सरोगेट" जोडप्याच्या मुलांसह पळून गेला नाही किंवा प्रयत्न केला नाही.  जन्मानंतर त्यांना ठेवण्यासाठी. खरं तर, फक्त एक किंवा दोन वेळा घडलेली गोष्ट अशी होती की जोडप्याने - प्रलंबित घटस्फोट किंवा नैसर्गिक गर्भधारणेमुळे - या प्रक्रियेच्या अर्ध्यावरच निर्णय घेतला की त्यांना त्यांची मुले आता नको आहेत,  अशा प्रकारे या गरीब सरोगेटला एक मूल (किंवा मुले) जन्माला घालण्यासाठी सोडले जाते जे नंतर दत्तक घेण्यासाठी ठेवावे लागेल.म्हणून, काहीही असले तरी, सरोगेट जोडप्यापेक्षा सरोगेट जोडप्याला अधिक धूर्त असणे आवश्यक आहे.

 

प्रत्येकाचे अनुभव वेगवेगळे असणे बंधनकारक आहे हे लक्षात घेता, येथे दुसर्‍या पतीकडून आलेला एक पहिला लेख आहे ज्याने आपल्या पत्नीसह गर्भधारणा सरोगसी देखील केली होती - आणि पत्नीच्या बहिणीचा सरोगेट म्हणून वापर केला होता!

 

डेव्हची कथा 20

 

 डेव्ह 45 वर्षांचा आहे आणि 10 वर्षांपासून लिन (44) शी लग्न केले आहे.  त्यांना एक मुलगा (सॅम) आहे जो 7 वर्षांचा आहे आणि त्याचा जन्म गर्भधारणेच्या सरोगेटद्वारे झाला होता (लिनची बहीण, ज्याचे लग्न दोन लहान मुलांसह झाले होते).  गर्भपाताच्या मालिकेनंतर आणि दोन अयशस्वी IVF (लिनच्या गर्भाशयाच्या समस्येमुळे) नंतर, तिने आणि डेव्हने थोडक्यात दत्तक घेण्याचा विचार केला परंतु प्रथम गर्भधारणा सरोगसीचा प्रयत्न करण्यासाठी निवडले.  लिनच्या बहिणीने त्वरीत स्वेच्छेने काम केले आणि डेव्हच्या सुरुवातीच्या संकोचांना न जुमानता ते पुढे सरकले.  "बहिणीचा पैलू, माझ्यासाठी, समस्याप्रधान होता. मी एजन्सीकडून सरोगेट वापरणे पसंत केले असते. ते लोक सुंदर दिसत होते. ते परोपकारीपणे करणे - बनू इच्छित होते.

 

एक देवदूत - मला वाटले की हे चांगले आहे.  पण नंतर लिन म्हणाली , " माझी बहीण हे करू शकते , आणि मला वाटले की यामुळे मोठ्या समस्या उद्भवू शकतात . प्रचंड समस्या . जर काही चूक झाली तर काय ? एक बहीण कायमस्वरूपी दुसर्‍याला दोष देईल का ? जर ती अनोळखी असेल तर ते तसे करतील आणि .  निघून जा, पण एक मावशी तुमच्या आयुष्यात कायमची राहणार आहे. हे विचित्र होणार आहे का, ते कठीण होणार आहे का? मला याबद्दल सर्व गैरसमज होते. " सुदैवाने, डेव्हच्या गैरसमज निराधार ठरल्या, कारण तो काही कमी नाही.  ( हुशारीने ) आग्रह धरला की , कुटुंब असो वा नसो , ते शक्य तितक्या अधिकृतपणे याबद्दल जातात .  " मी त्यांच्यासोबत बसलो. मी म्हणालो की याविषयी बोलूया. दोन गोष्टी: प्रथम, जर आपण हे केले तर आपल्याला सरोगसी केंद्रातून जावे लागेल, त्यामुळे मध्यस्थ आहे; असे बरेच लोक आहेत जे असे करत नाहीत.  दुसरे म्हणजे, शारीरिक, मानसिक, तंदुरुस्त असल्याची खात्री करण्यासाठी तुम्हाला त्यांच्या चाचण्यांमधून जावे लागेल, या सर्व गोष्टी तुम्ही करायला तयार आहात का? होय, ठीक आहे, मलाही सरोगसी केंद्रामार्फत सर्व खर्च करायचा होता, त्यामुळे ती करणार नाही.  विचारण्यात अस्ताव्यस्त वाटत नाही आणि आम्हाला अस्ताव्यस्त वाटणार नाही

 

पैसे देणे  ठीक आहे .  ठीक आहे .  शेवटी, प्रत्येकाने हे मान्य केले पाहिजे की जर काही भयंकर चुकीचे झाले तर - जर आपण बाळ गमावले तर - कोणालाही दोष दिला जाणार नाही.  किंवा जन्मादरम्यान तिच्या बहिणीला शारीरिकदृष्ट्या काही घडले तर - म्हणजे, हे धोकादायक आहे.  जन्म झाला आहे.  "तरीही, उलट प्रत्येक प्रयत्न करूनही, काही लहान समस्या उद्भवणे अपरिहार्य होते, मुख्यतः लिनच्या बहिणीने मदत नाकारणे किंवा मातृत्व कपडे आणि इतर गरजा न स्वीकारणे." मला लोकांमधील भांडणे सोडवावी लागली.  मला कधीकधी गोष्टींवर पैसे फेकावे लागले आणि गोष्टी वाईट दिशेने जाण्यापासून थांबवाव्या लागल्या.  मला माझ्या बायकोला खेचून 'जाऊ दे' म्हणावे लागले - आणि तिच्या बहिणीला जागा देण्याबाबत भूमिका घ्यावी लागली.  किंवा म्हणा 'तुमची बहीण काय म्हणते याची पर्वा न करता हे करूया - आणि मग पुढे जाऊया.  "मी डेव्हला लिनच्या बहिणीच्या कुटुंबाबद्दल विचारले - ते सर्वांनी या गर्भधारणेचा सामना कसा केला, जी अनेक प्रकारे त्यांची स्वतःची नव्हती." मुलांना (वय 2 आणि 4) नेहमी माहित होते की ते काकू लिनचे बाळ आहे.  त्यांना ते पूर्णपणे समजले.  आताही, लिनची बहीण माझ्या मुलाशी तिच्या इतर पुतण्यांपेक्षा वेगळी वागणूक देत नाही.  कोणतीही अस्वस्थता नाही किंवा

 

विचित्रपणा  आम्ही तिचे आभार मानले.  आम्ही तिला एक पोट टक दिला.  तिला दुसरं काही नको होतं.  जेव्हा आमच्या मुलाचा वाढदिवस असतो, तेव्हा आम्ही तिला कॉल करतो आणि आभार मानतो - पण ते खरोखरच नाहीसे झाले आहे.  आम्ही तिला इतर कोणत्याही प्रकारे अनुकूल करत नाही.  "आणि इतर लोकांबद्दल काय - मित्र आणि इतर कुटुंबातील सदस्य - त्यांना या सर्व गोष्टींबद्दल किती माहिती आहे?" आम्ही लवकर ठरवले, प्रथम, या बाळाचा इतिहास असेल आणि बाळाला त्याचा इतिहास कळेल, आणि दुसरे,  क्रेडिट देय असेल तेथे योग्यरित्या क्रेडिट देणे.  माझ्या वहिनीला प्रेम आणि कौतुक वाटावं म्हणून सगळ्यांना सांगायलाही मदत होते, 'बघा ही बाई काय करतेय ते विलक्षण आहे.  ' हे असे म्हणायचे नाही की आम्ही ते ऐकणाऱ्या कोणालाही जाहीर केले आहे , परंतु आम्ही त्याबद्दल खोटे देखील बोलणार नाही .  जर एखाद्या पार्टीत लीनला कसं वाटतंय असं विचारलं तर मी सहज म्हणेन, 'खरं तर ती बाळाला घेऊन जात नाहीये.  आणि मग तेथून घ्या.  "आणि त्यांच्या आताच्या सात वर्षांच्या मुलाचे काय ? ते त्याच्याबरोबर येणार होते का ? " अर्थातच .  त्याला समजेल तसे आम्ही त्याला सांगितले.  आम्हाला दुसरा पर्याय दिसत नव्हता.  सुरुवातीला आपण फक्त 'आईचे पोट तुटले' असे म्हणायचो, पण या वयात त्याला कळते

 

जीवशास्त्र बद्दल अधिक - अंडी, शुक्राणू, डीएनए.  "एकूणच, माझ्या पत्नी आणि माझ्याप्रमाणे डेव्ह आणि लिन यांनी त्यांच्या प्रजनन उपचारांवर सुमारे एक चतुर्थांश दशलक्ष डॉलर्स खर्च केले - त्यापैकी सुमारे एक तृतीयांश गर्भधारणा सरोगसीसाठी (त्यामुळे नातेवाईक वापरून काहीही वाचवले नाही असा त्यांचा दावा आहे.  ते अजूनही एका एजन्सीद्वारे काम करत होते ) . त्यानंतर या जोडप्याने लिनची बहीण आणि व्यावसायिक गर्भधारणा सरोगेट्स सोबत पुन्हा गरोदर राहण्याचा प्रयत्न केला , परंतु आतापर्यंत ते अयशस्वी ठरले . " मला खूप लवकर पुढे जाऊन दुसरे मूल व्हायचे होते .  आमच्या मुलाचा जन्म झाला, आणि सहा महिन्यांनंतर मी पुन्हा सुरू करण्यास तयार आहे.  आमच्या जवळ वयाची दोन मुले असतील - डायपरने केले.  कौटुंबिक सहली हे आणि ते बनतात.  नाही, तिला आधी त्याची आई व्हायचे आहे.  तेव्हा तिलाही प्रयत्न करायचे आहेत, तीन-चार वर्षांनी.  लीन मोठी होती.  अंडी जुनी होती.  सरोगेट्स आमच्या अपेक्षेइतके प्रजननक्षम नव्हते.  कोणाला माहीत आहे ?  सरोगेट दोन वेळा गर्भवती राहिली आणि गर्भपात झाला.  अखेरीस, मी ट्रिगर खेचला आणि मी थांबत असल्याचे सांगितले.  माझ्याकडे पुरेसे आहे.  "प्रत्येक वेळी आम्ही गर्भवती झालो आणि प्रत्येक वेळी ए

 

गर्भपात, तो एक हृदयद्रावक अनुभव होता.  संपूर्ण प्रक्रिया खूप वेळ घेणारी आहे.  निचरा होत आहे.  मी म्हणालो, माझे झाले.  मी ते करू शकत नाही.  आम्ही काही वर्षे प्रयत्न केले.  मी माझ्या मुलासोबत आनंदी आहे.  मी बाबा होण्यासाठी रोमांचित आहे.  " मग मी विचारले की लिनला त्याच्या प्रमाणेच परिस्थितीबद्दल समाधान आहे का . " सुमारे एक वर्ष नाही.  ती म्हणाली, मी तयार नाही.  ठीक आहे - आम्ही आणखी एकदा प्रयत्न करू.  मी ऐकले.  नंतर , मी म्हणालो ' माझे झाले .  मला माहित आहे की तू तयार नाहीस - पण मी पूर्ण केले.  तुला दाता मिळवायचा आहे, ठीक आहे, पण मी ते करत नाही.  "आम्ही अजूनही याबद्दल बोलतो. अजूनही एक शक्यता आहे. पण आमचा मुलगा आता सात वर्षांचा आहे. माझी पसंती वयाने लहान मुलांसाठी होती. ते जवळजवळ दोन कुटुंबांसारखे असेल. याबद्दल काळजी करू नये म्हणून मी रोमांचित आहे.  आम्‍ही दत्तक घेण्‍याची चौकशी केली, परंतु सरोगसीचा अनुभव याच्‍या विरुद्ध आहे. सरोगसीमध्‍ये स्त्रिया खूपच नि:स्वार्थी दिसतात; दत्तक घेताना त्या अधिक स्वार्थी वाटतात. तुम्ही त्यांच्यासाठी काय करू शकता यावर सर्व काही आहे - मग ते तुम्हाला मूल देतील.  आमच्या अनुभवानुसार ही प्रक्रिया खूपच कमी खुली आणि देणारी आहे .

 

हे सर्व आता त्यांच्या मागे असताना, मला आश्चर्य वाटले की त्यांचे नाते कसे बदलले आहे, एकतर चांगले किंवा वाईट.  "सर्व चाचण्यांप्रमाणे, हे तुम्हाला मजबूत बनवते. ते तुम्हाला एकत्र आणते. गर्भवती होण्याचा प्रयत्न करण्याचा एक समान बंध असणे हे पालकत्वाच्या सामायिक बंधनाची एक प्रस्तावना आहे - जे वेड्यासारखे आहे. जर तुम्ही दोघे एकाच मार्गावर असाल तर  पालकत्वाबद्दल , तुम्ही इतर सर्व गोष्टी विसरू शकता . तुम्ही फक्त एका यंत्रासारखे आहात . ते निश्चितच त्यात प्रवेश करणारे होते . " मग मागे वळून पाहताना डेव्हला या सगळ्यातून काय शिकायला मिळाले आणि त्याने वेगळे काय केले असेल ?  "काही असेल तर, मी आत जाण्यास कमी प्रतिकार केला असता. मी थेट IVF कडे गेलो असतो. सर्व चिन्हे आधीच दिसत असताना पैसे आणि वेळ का वाया घालवायचा? शेवटी, सर्वात कठीण गोष्ट, किमान माझ्यासाठी,  हे सुद्धा निघून जाईल हे आठवत होते . ' गरोदरपणात सारेच सामावलेले असते , पण जेव्हा बाळ येते - तो कसा जन्माला आला हे कोण सांगतो ? खरच . हा इतिहासाचा थोडासा भाग आहे आणि इतकंच आहे .

Dr. Bhushan Kale.

Dr. Smita Kale.

Contact - 9665351355

               - 8888511522